Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2011

ΠΡΟΣ ΑΗ ΒΑΣΙΛΗ...

Στιγμές ανεκτίμητες:
Το παλικαράκι μου βάλθηκε σήμερα το πρωί να γράψει γράμμα στον Άγιο Βασίλη.
Του έχουμε πει να δίνει τρεις εναλλακτικές(!) στον Άγιο Βασίλη για να μην βρεθεί ποτέ σε «δύσκολη θέση» αν τυχόν και δεν «μπορεί» ή δε «βρίσκει» την πρώτη του επιλογή.

Ιδού το προσχέδιο του γράμματος για τον Άγιο Βασίλη:


«ΑΓΑΠΙΤΕ ΜΟΥ ΑΗ ΒΑΣΙΛΙ
ΕΠΙΔΙΝ ΟΛΟ ΤΟ ΧΡΟΝΟ ΙΜΟΥΝΑ
ΚΑΛΟ ΠΕΔΙ ΑΜΑ ΜΠΟΡΙΣ Ν ΜΟΥ
ΦΕΡΙΣ ΚΟΡΜΙΤΙ Ι ΕΝΑ
ΠΕΔΙΚΟ ΡΟΛΟΙ ΤΙΧΟΥ
Ι ΜΙΑ ΜΙΚΡΙ ΤΡΛΑΣΙΤΣΑ»

Επειδή το μουτζούρωσε λίγο, η μαμά «βοήθησε» λίγο υπαγορεύοντας τα γράμματα:

«ΑΓΑΠΗΤΕ ΜΟΥ ΑΗ ΒΑΣΙΛΗ
ΕΠΕΙΔΗ ΟΛΟ ΤΟ ΧΡΟΝΟ
ΗΜΟΥΝΑ ΚΑΛΟ ΠΑΙΔΙ ΑΜΑ
ΜΠΟΡΕΙΣ ΘΑ ΗΘΕΛΑ
ΝΑ ΜΟΥ ΦΕΡΕΙΣ ΜΕΡΙΚΑ
ΚΟΡΜΙΤΙ Η ΕΝΑ ΠΑΙΔΙΚΟ
ΡΟΛΟΙ ΤΟΙΧΟΥ Η ΜΙΑ
ΜΙΚΡΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΙΤΣΑ
ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ
ΜΕ ΑΓΑΠΗ ΑΓΓΕΛΟΣ»


Ζωγραφίσαμε τους ταράνδους του Άγιου Βασίλη (με κουδουνάκια στο λαιμό), το στάβλο (με το σανό μέσα), τα αστέρια (να χαμογελάνε όλα), ένα λουλουδάκι και μία καρδιά και φυσικά το φάκελλο με μιά καρδιά:



Η τρίτη επιλογή ομολογώ πως μας άφησε άναυδους!

Ευτυχώς που θα αποφασίσει ο Άγιος Βασίλης!

Τετάρτη, 9 Νοεμβρίου 2011

Φτουξελευτερία!

Η θεία Μαρίκα (αδερφή μου!) πήγε με τον ανιψιό της (παιδί μου!) και την βαφτισιμιά της σε παιδικό θέατρο και κάνει: Ανταπόκριση για τα «Φτερουγίσματα»:

Ομάδα Κουκλοθέατρου και Αφήγησης Παραμυθιών ΦΤΟΥΞΕΛΕΥΤΕΡΙΑ
Θέατρο Studio Μαυρομιχάλη
Μαυρομιχάλη 134

Λοιπόν…
Την ομάδα δεν την ήξερα κι ούτε είχα ακούσει τίποτα γι’ αυτήν. ‘Όχι ότι ασχολούμαι και πάρα πολύ με τα παιδικά, αλλά έχω ανιψιό και βαφτισιμιά, οπότε όλο και κάτι «παίρνει» τ'αυτί μου.

Δεν είχα ακούσει λοιπόν, μέχρι που «έπεσα» πάνω σε μια προσφορά στο ίντερνετ, με την οποία δύο άτομα μπορούσαν να παρακολουθήσουν την παράσταση «Γιατί φυσάει ο άνεμος» μ'ένα εισιτήριο. Ακολούθησα το λίνκ της ομάδας , ενδιαφέρον μου φάνηκε, έτσι αποφάσισα να εκμεταλλευτώ την προσφορά και να κάνω ένα δώρο στα πιτσιρίκια «μου».

Την Κυριακή στις 5 παρά τέταρτο το απόγευμα, ήμασταν στο θέατρο «Studio Μαυρομιχάλη». Από την στιγμή που πλησιάσαμε στο ταμείο του θεάτρου, μπήκαμε κατευθείαν σε ένα άλλο κλίμα, αυτό το χαρούμενο, το παιδικό, το φιλικό, το ζεστό… Μάθαμε από τον Κωνσταντίνο, ότι μπορούμε να περάσουμε μέσα άμεσα, γιατί μας περίμεναν «εργασίες». Εκεί περίμενε η Αγγελική, η οποία μας εξήγησε το παιχνίδι με τους ανέμους και μας έδειξε ότι μπορούμε να ζωγραφίσουμε, με υλικά που υπήρχαν στον πάγκο.

Όπως καταλαβαίνετε, με τις «εργασίες» εξαφανίστηκε ο χρόνος αναμονής μέχρι να ξεκινήσει η παράσταση. Ο χρόνος πέρασε τόσο ευχάριστα, που πραγματικά δεν μπορώ να θυμηθώ αν η παράσταση άρχισε 5 ακριβώς ή αργότερα! Νομίζω ότι ήταν ό,τι το καλύτερο και πρωτότυπο!

Τα μόνο αρνητικά που εγώ είδα, αλλά πρέπει να σημειώσω ότι τα πιτσιρίκια καθόλου δεν φάνηκε να τα ενοχλεί, είναι ότι ο χώρος για τις εργασίες, μου φάνηκε μικρός (εντάξει αυτόν είχαν τι άλλο να έκαναν;) και ότι ίσως οι μπογιές θα μπορούσαν να είναι μοιρασμένες σε 2 κουτιά, για να υπάρχει πιο εύκολη πρόσβαση σ΄ αυτές από όλα τα παιδιά (βέβαια κι αυτό δημιουργούσε μια όμορφη κινητικότητα!)

Να προσθέσω εδώ κάτι που εγώ το θεωρώ σημαντικό: όλες οι «εργασίες» που έκαναν τα παιδιά, είχαν σχέση με το θέμα της παράστασης.

Είχε κι ένα ερωτηματολόγιο για τους μεγάλους. Το βρήκα πολύ όμορφο, παρόλο που ομολογώ ότι δυσκολεύτηκα να απαντήσω. Ρωτούσε για παραμύθια και ξαφνικά δεν θυμόμουν κανένα παραμύθι!

Όταν η Αγγελική χτύπησε το 2ο καμπανάκι, μπήκαμε μέσα, μπροστά οι μικροί και πίσω οι μεγάλοι! Παρακολουθήσαμε μια αλλιώτικη παράσταση με πολύ κέφι, με αφήγηση, μουσική, κουκλοθέατρο, θέατρο, χιούμορ για μικρούς και μεγάλους. Προσεγμένη και όμορφη. Όλοι στο τέλος ήταν ευχαριστημένοι και η έξοδος από το θέατρο ήταν θεαματική, αφού κυνηγήσαμε ένα ψάρι να μην βγει έξω στο δρόμο!!!

Προσωπικά ενθουσιάστηκα και δεν μπορώ να πω ότι ενθουσιάζομαι εύκολα. Ή μάλλον ενθουσιάζομαι, όταν βλέπω ανθρώπους θετικούς και χαρούμενους με όρεξη για να διασκεδάσουν τους άλλους. Θα ξαναπήγαινα σίγουρα! Πολλά μπράβο στην ομάδα, συνεχίστε έτσι!

Υ.Γ 1. Τώρα που το σκέφτομαι ο τίτλος της ομάδας παιδικού θεάτρου «Φτουξελευτερία» ταιριάζει γάντι και με την κατάσταση στο σπίτι: Μιά κρυωμένη και με «κλειστό» λαιμό μάνα (εγώ!) δεν ήξερε τι να κάνει το βλαστάρι της που ήθελε παιχνίδια το απόγευμα της Κυριακής και η καλή θεία τής έδωσε τη λύση....

Υ.Γ. 2. Το παιδικό θέατρο ήταν δώρο της θείας για τη γιορτή του ανιψιού και με την ευκαιρία αφού ευχαριστήσω ξανά τη θεία, ευχαριστώ και όλους σας για τις θερμές ευχές σας!

Δευτέρα, 7 Νοεμβρίου 2011

Πτού σου!!!

Με την ευκαιρία της ονομαστικής γιορτής του Άγγελού μου αύριο, επανέρχομαι, (σε πείσμα της γενικότερης κατήφειας), με ολοκαίνουργιες ατάκες που έκαναν να «σκάσει» το χειλάκι μας...

Παίζοντας ποδόσφαιρο στην πλατεία της γειτονιάς μ'ένα μεγαλύτερο παιδάκι που φοράει μια μπλούζα της Barcelona με το όνομα του Mesi:
-Ο Mesi είναι καλός, εσένα δεν σε βλέπω!

Εξηγώντας μου κάτι καινούργιο που έχει καταφέρει τον τελευταίο καιρό:
-Απ'όταν έγινα «πεντάρων»... (πέντε χρονών)

Θέλω να του κόψω τα νύχια των χεριών. Πάντα προσπαθεί να το καθυστερήσει, αν μπορέσει και να το αναβάλλει. Ενίοτε χρησιμοποιεί και το χιούμορ. Παίρνει μισοκακόμοιρο ύφος, βάζει τα χέρια του κάτω από τις μασχάλες του και:
-Όχι μαμά τα «χεριάκια» μου!

Συνηθίζουμε να τον ενημερώνουμε όταν πρόκειται να φύγουμε από κάπου για να γυρίσουμε σπίτι, πως σε 10 λεπτά αναχωρούμε για να μην έχουμε γκρίνιες. Όταν φτάνει η ώρα αρχίζει τις διαπραγματεύσεις:
-Έλα μαμά, θέλω ένα «τριάλεπτο» ή «δυάλεπτο» ακόμη!

Τρώγοντας το μεσημέρι παρέα:
-Μαμά δώσε μου την υπόλοιπη σαλάτα να «παπαρίσω» με το ψωμί!
Και τελειώνοντας αφού έχει «καθαρίσει» με το ψωμί το πιάτο:
-Το «λαμπερίσαμε» το πιάτο!

Παίζει μόνος του ποδόσφαιρο στο σαλόνι (με μικρή μπάλα και χαμηλές μπαλιές εννοείται) και κάνει περιγραφή:
-Και δίνει ο «Λάδης» μιά ψηλή «πασιά» στον «Ξίδη» και παίρνει ο Άγγελος και γκόοοοοοολ!

Εφεύραμε καινούργιο παιχνίδι, ένεκα και της ενασχόλησης με τα γράμματα της αλφαβήτου στο νηπιαγωγείο. Μας λέει ένα γράμμα και ο καθένας πρέπει να πει όσες περισσότερες λέξεις θυμηθεί που αρχίζουν με το συγκεκριμένο γράμμα.
Είμαστε στο γράμμα Π και λέμε:
-Γιαγιά Αλίκη: Περιστέρι
-Εγώ: Ποδήλατο
-Άγγελος: Πτού σου!!!!

Τετάρτη, 26 Οκτωβρίου 2011

Τι μας «λέει» μιά παιδική ζωγραφιά...



Πριν αρκετό καιρό είχα διαβάσει στο ιστολόγιο «Μαμά...δες...Μπαμπά..δες» το εξαιρετικό άρθρο της Μαρίας σχετικά με το παιδικό σχέδιο και αυτά που μας αποκαλύπτει για τα παιδιά μας.
Αυτό στάθηκε αφορμή να επικοινωνήσω μαζί της και να συνεργαστούμε. Η Μαρία είναι φοιτήτρια στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης Αθηνών στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο και ασχολείται ερευνητικά με τον τομέα της εξελικτικής ψυχολογίας, καθώς και την παιδαγωγική αξιοποίηση του παιδικού σχεδίου.
Πρόσφατα της έστειλα μια ζωγραφιά του κανακάρη μου και της ζήτησα να τη «διερευνήσει» λίγο και να μου δώσει τα «φώτα» της.
Η απάντησή της ήταν εξαιρετική όπως το περίμενα και περισσότερο εστίαζε να μου δείξει τον τρόπο σκέψης πάνω στην ανάλυση των παιδικών σχεδίων και λιγότερο να ερμηνεύσει εκτενώς το συγκεκριμένο σχέδιο.
Πιστεύω πως μια τέτοια ανάλυση πρέπει να δημοσιοποιηθεί για να πάρουν μια ιδέα κι άλλοι γονείς ώστε ν'αποκρυπτογραφούν τα μηνύματα των παιδιών τους μέσα από τις ζωγραφιές τους.
Τη μοιράζομαι λοιπόν μαζί σας και ελπίζω να τη βρήτε τόσο ενδιαφέρουσα όσο κι εγώ κι ας μην αναλύει ζωγραφιά του δικού σας παιδιού...

Καλησπέρα Φλώρα!

Σ' ευχαριστώ που μου έστειλες το σχέδιο!

Θα προσπαθήσω με το e-mail αυτό, περισσότερο, να σου δείξω τον τρόπο σκέψης πάνω στην ανάλυση των παιδικών σχεδίων και λιγότερο να ερμηνεύσω εκτενώς το σχέδιο του μικρούλη σου. Για να βγάλουμε σίγουρα συμπεράσματα, θα πρέπει να έχουμε κάποια προσωπική επαφή με το παιδί και να έχουμε τουλάχιστον 5 δείγματα σχεδίων σε διαφορετικά χρονικά διαστήματα.
Είναι γενικότερα αντι-επιστημονικό να δίνονται, έτσι απλώς, σύμβολα και να αναλύονται στεγνά τα παιδικά σχέδια.

Αρχικά, αυτό που μας ενδιαφέρει στην πρώτη εικόνα και στην πρώτη αίσθηση που μας δίνει το παιδικό σχέδιο είναι:
α) η επιλογή των χρωμάτων
β) το πόσο "κανονικά" σχεδιασμένες είναι οι ανθρώπινες φιγούρες (π.x αν είναι αρτιμελείς, τι συναισθήματα εκφράζουν)
και
γ) η διάταξη, τόσο των φιγούρων, όσο και των υπόλοιπων στοιχείων.
Αν για παράδειγμα έχουμε ένα σχέδιο, στο οποίο το παιδί έχει ζωγραφίσει μόνο με μαύρο και σκούρο μπλε (ενώ έχει στη διάθεση του όλα τα χρώματα) ή έχει ζωγραφίσει όλες τις φιγούρες με πολύ μεγάλες διαστάσεις και τον εαυτό του πολύ πολύ μικρό, μπορούμε να κάνουμε λόγο για ενδείξεις πιθανών προβλημάτων.

Ας πάμε τώρα στο σχέδιο του μικρού, το οποίο εκ πρώτης όψεως διακρίνεται από συμμετρία και απουσία κενών στη σχεδίαση.

Καταρχάς, βλέπουμε ότι έχει χρησιμοποιήσει 9 διαφορετικά χρώματα, και μάλιστα χρώματα ζωντανά και χαρούμενα, και η σύνθεση τους είναι αρμονική. Η ισορροπία στην επιλογή των χρωμάτων είναι ενδεικτικό και μίας ψυχολογικής ισορροπίας εξίσου. Το σχέδιο διακατέχεται από μια φρεσκάδα και μια ζωντάνια. Μιας και έχει επιλέξει το πράσινο για το σπίτι, θα μπορούσαμε να πούμε, ότι για εκείνο το σπίτι είναι ένα σύμβολο σταθερότητας και αντίστασης στις αλλαγές. Το πράσινο πέρα από την ηρεμία και τη σταθερότητα, εκφράζει και την επιμονή.

Το σπίτι συμβολίζει, προφανώς, το οικογενειακό περιβάλλον και μάλιστα εδώ είναι ξεκάθαρα τα όρια : από τη μια εσύ, ο σύζυγος και ο μικρός, και από την άλλη δύο άτομα τα οποία θεωρεί κοντά του. (Μου έχει τύχει παιδάκι, που είχε άλλον έναν αδελφό, να βάζει έναν καλό του φίλο στην "οικογενειακή πλευρά" και μάλιστα να κρατιούνται και από το χέρι, όπως έχει ζωγραφίσει εσάς. Τον αδελφό δεν τον είχε ζωγραφίσει καθόλου.)

Η σύνθεση της οικογένειας σας δείχνει ισορροπία στις σχέσεις και μεταξύ του συζύγου σου και εσένα αλλά και απέναντι στο παιδί. Είστε όλοι μαζί, πιασμένοι χέρι- χέρι και χαμογελάτε. Πολλά παιδιά τοποθετούν τον εαυτό τους στη μέση (ανάγκη για προστασία ή υπερπροστατευτικό περιβάλλον) ή τοποθετούν το ένα μέλος μακριά ή ζωγραφίζουν π.χ τη μαμά πολύ μικροσκοπική. Αυτό μπορεί να έχει να κάνει με τις φυσικές διαστάσεις του γονέα, αλλά πολλές φορές συμβολίζει και το κύρος που αποδίδει το παιδί στη μαμά ή τον μπαμπά (ποιός θεωρεί το παιδί ότι έχει την περισσότερη "εξουσία" μέσα στο σπίτι δηλαδή). Στην περίπτωση σας ο μικρός θεωρεί και τους δύο ισότιμους. Μην ανησυχείς για τα άφρο μαλλιά, είναι ένας τρόπος να υποδείξει ότι είσαι η μαμά και η γυναίκα της οικογένειας. Οι φιγούρες του σχεδίου δεν έχουν λαιμό, αυτό όμως θεωρείται φυσιολογικό μέχρι την ηλικία των 10. Η θεωρία μας λέει ότι πέρα από αυτή την ηλικία ίσως αποτελεί ένδειξη συναισθηματικής αστάθειας. Το ίδιο και οι βραχίονες. Κοντοί βραχίονες, ισοδυναμούν με εσωστρέφεια στο χαρακτήρα, ενώ μακριοί βραχίονες, φανερώνουν την ανάγκη για επικοινωνία και εξωστρέφεια.

Αυτό βέβαια θα μπορούσε να μελετηθεί καλύτερα στο σχέδιο της ανθρώπινης φιγούρας. (Ζητάμε από το παιδί να μας ζωγραφίσει μια ανθρώπινη φιγούρα κάθετα στο Α4 χαρτί.) Εάν θέλουμε να μελέτησουμε εξειδικευμένα την οικογένεια, ζητάμε το λεγόμενο "δυναμικό σχέδιο της οικογένειας". (Ζητάμε από το παιδί να μας ζωγραφίσει την οικογένεια του και κάθε μέλος της να κάνει οπωσδήποτε από κάτι, να είναι απασχολημένο με μια δραστηριότητα). Εκεί μπορούμε να μελετήσουμε καλύτερα τις σχέσεις και τις δυναμικές αλληλεπιδράσεις που συμβαίνουν μέσα στο σπίτι.

Εκείνο που αξίζει ιδιαίτερης παρατήρησης στο σχέδιο είναι τα χαμόγελα που έχει σχεδιάσει σε διάσπαρτα μέρη. Όλα χαμογελάνε! Ο ουρανός, ο ήλιος και οι αχτίδες του, το γρασίδι. Όλη η φύση είναι χαρούμενη. Αυτό αποτελεί μια ισχυρή ένδειξη των θετικών μηνυμάτων που λαμβάνει από το εξωτερικό του περιβάλλον, το οποίο μάλιστα το ευχαριστεί, όταν έρχεται σε επαφή μαζί του. Αυτό μπορεί να είναι το οικογενειακό περιβάλλον, το σχολικό ή ακόμη και η φύση και οι βόλτες που κάνετε όλοι μαζι ως οικογένεια. Μου είπες, ακόμη, ότι τώρα τελευταία σχεδιάζει και σκάλες. Οι σκάλες που έχουν ανοδική κλίση, συμβολίζουν την ανάγκη για να νιώθει περήφανο με τα επιτεύγματα του, να εξελίσσεται και να επιβραβεύεται γι' αυτό. Είναι ένα σύμβολο φιλοδοξίας και εξωστρέφειας (μήλα= επιβράβευση). Οπότε, μην ανησυχείς καθόλου.

Γενικότερα, πάντως, να ξέρεις, ότι τα σχέδια των παιδιών με σοβαρά ψυχολογικά ή οικογενειακά προβλήματα φαίνονται "από μακριά". Και τότε πάλι βέβαια, πρέπει να είμαστε προσεκτικοί για να μην πέσουμε σε παρερμηνείες. Όμως για παράδειγμα, απότομα σχέδια και γραμμές ή μουτζούρες, φιγούρες χωρίς στόμα και χέρια, μάυρα χρώματα ή συνεχής ύπαρξη ισχυρής επιρροής από την τηλεόραση και τα ηλεκτρονικά τα παιχνίδια (π.χ άγριες μορφές) θα πρέπει να μας προβληματίσουν. Τα παιδιά, γενικότερα, δεν ζωγραφίζουν πολύ συχνά σκηνές βίας στην ηλικία αυτή. Προτιμούν να στρέφονται στα πρότυπα του σπιτιού και της οικογένειας. Εκτός, φυσικά, εάν είδαν την προηγούμενη νύχτα θρίλερ (απαράδεκτο, κι όμως συμβαίνει) και έτσι, εκτονώνουν τα συναισθήματα τους στο σχέδιο. Είναι λογικό, με τόση πληροφόρηση που δέχονται σήμερα τα παιδιά, να σχεδιάζουν επηρεασμένα από διάφορες εξωτερικές πηγές. Γι' αυτό και χρειάζεται χρόνος, πριν βγάλουμε συμπεράσματα από την ανάλυση του παιδικού σχεδίου. Αυτό ισχύει και για οποιαδήποτε μορφή ψυχομετρικής ανάλυσης. Για παράδειγμα, ψυχολογικά τεστ και τεστ νοημοσύνης (εκεί να δεις τι γίνεται, ειδικά όσα αφορούν παιδιά) που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο, είναι παντελώς αναξιόπιστα. Πέρυσι είχαμε ένα ολόκληρο μάθημα στο πανεπιστήμιο που μας εξηγούσαν όλο το εξάμηνο τη βιομηχανία πίσω από αυτά τα τεστ.

Γονείς, όπως είστε εσείς, που ενδιαφέρονται ουσιαστικά, παρατηρούν διακριτικά το παιδί και αφιερώνουν χρόνο σε αυτό, θα μπορέσουν να αντιληφθούν τόσο τις αλλαγές, όσο και την εξέλιξη του παιδιού μέσα από τα σχέδια.

Κάτι άλλο, επίσης, που ήθελα να σου πω, είναι ότι πρόσφατες έρευνες έχουν δείξει τη σημασία της στατικής εικόνας (αυτές π.χ που έχουν τα παραμύθια ή τα εικονοβιβλία) απέναντι στο παιδί, έτσι ώστε να έχει χρόνο να τις παρατηρεί. Kατά συνέπεια, αυξάνουν τη δημιουργικότητα και τη φαντασία του παιδιού και στα σχέδια. Τα εικονοβιβλία (picture books) δεν είναι τα παραδοσιακά εικονογραφημένα βιβλία (illustrated books), αλλά είναι βιβλία, που η ιστορία αλληλεπιδρά με την εικόνα. Δεν υπάρχουν πολλά ακόμη μεταφρασμένα στα ελληνικά, όμως σου δίνω εδώ ενδεικτικά κάποια που βρήκα.
http://www.childrensbooksforever.com/Childrenpics/TOTALLY%20BORED%20BORIS.pdf

Αυτά από εμένα!
Ελπίζω να σου φάνηκαν ενδιαφέρουσες οι πληροφορίες :)
Ό,τι άλλο θελήσεις, πες μου.

Καλή εβδομάδα!

Μαρία

Κυριακή, 18 Σεπτεμβρίου 2011

Πάρκα Οδικής Ασφάλειας για παιδιά JUMICAR

Αν και με αρκετή καθυστέρηση, θέλω να «επικοινωνήσω» την επίσκεψη που κάναμε οικογενειακώς κατά την διάρκεια του Αυγούστου στο πάρκο οδικής ασφάλειας για παιδιά JUMICAR στη Νέα Μάκρη. Φέτος είχα προετοιμαστεί και είχα προμηθευτεί εκπτωτικά κουπόνια για αρκετά μέρη, ούτως ώστε να έχουμε πολλές διαφορετικές επιλογές τον Αύγουστο στην Αθήνα με τον γιόκα μου! Μία από αυτές τις επιλογές ήταν και η παραπάνω.



Εντυπώσεις:
-Το θερινό ωράριο είναι 18:00-23:00. Όταν φτάσαμε κατά τις 18:10 μόλις άρχιζαν τις προετοιμασίες για να ανοίξουν. Χωρίς σχόλια...
-Τα παιδιά ηλικίας 7-14 ετών οδηγούν βενζινοκίνητα αυτοκινητάκια στην πίστα εξάσκησης. Το προσωπικό υποδεικνύει στα παιδιά πώς να συμμορφώνονται με τους κανόνες οδικής συμπεριφοράς. Για τα μικρότερα παιδιά (όπως ο δικός μου) η κυκλοφοριακή αγωγή «διδάσκεται» με μικρότερα ηλεκτροκίνητα αυτοκινητάκια σε μιά πολύ μικρότερη πίστα εξάσκησης.
Δυστυχώς όμως προσπαθούν να «βγάλουν» τη δουλειά με πολύ λιγότερο προσωπικό απ'όσο χρειάζεται και έτσι η πολύ φιλόδοξη προσπάθειά τους νομίζω μένει χωρίς ουσιαστικό αντίκρυσμα. Τα μεγάλα παιδιά λάβαιναν στην αρχή κάποιες οδηγίες και μετά αφήνονταν στην τύχη τους (αφού ήταν μία κοπέλα μόνο η οποία έπρεπε να τα κάνει όλα). Τα μικρότερα παιδιά «διδάσκονται» ένα πεντάλεπτο με το ρολόι, αφού η κοπέλα δουλεύει και στο κυλικείο (χωρίς σχόλια επίσης...)
-Άλλες δραστηριότητες στο πάρκο: Γήπεδο 5x5, γήπεδο μπάσκετ, γήπεdο Mini Golf (σε αθλία κατάσταση), πιγκ-πογκ, παιδική χαρά και φουσκωτά παιχνίδια (2 μικρά).
Στα τελευταία βρήκε παρηγοριά ο Άγγελος, μετά την απογοήτευση των 5 λεπτών («τόσο λίγο ήτανε μαμά;»), όπου έπαιξε με άλλα παιδάκια και τουλάχιστον πέρασε καλά.

Συμπέρασμα:
Όπως διάβασα η εταιρία διοργανώνει ημερίδες οδικής ασφάλειας σε χώρους σχολείων και Δήμων μεταφέροντας και εγκαθιστώντας το κινητό της πάρκο κυκλοφοριακής αγωγής (εκπαιδευτικά αυτοκίνητα, σήματα ΚΟΚ, τρίχρωμους σηματοδότες, προστατευτικά διαχωριστικά, κλπ) στους χώρους τους. Επίσης το πάρκο της Νέας Μάκρης υποδέχεται καθημερινά κατά τις πρωϊνές ώρες εργασίμων ημερών Δημοτικά και Γυμνάσια από όλη την Ελλάδα. Έχω την εντύπωση πως μια επίσκεψη μέσω εκπαιδευτικής εκδρομής από το σχολείο θα ήταν ίσως πιο αποτελεσματική.



Πάρκο Οδικής Ασφάλειας Νέας Μάκρης:
Λ. ΜΑΡΑΘΩΝΟΣ 1, ΝΕΑ ΜΑΚΡΗ 190 05 Τηλ.: 22940 50120
www.jumicar.com, e-mail: jumicar@otenet.gr
Ωράρια λειτουργίας:
Χειμερινό (από έναρξη σχολικής χρονιάς):
Σάββατο, Κυριακή, 11.00– 21.00
Θερινό (από λήξη σχολικής χρονιάς): Καθημερινά 18.00– 23.00

Παρασκευή, 19 Αυγούστου 2011

Αγιο...βασίλεμα!!!

Τώρα το καλοκαιράκι που περνάμε πολλές ώρες με τον «πρίγκηπά» μου, κατάφερα και «μάζεψα» αρκετές «νόστιμες» ατάκες. Ιδού λοιπόν:

Του σερβίρω σάντουιτς
-Α, τι ωραίο σαντουάκι(!)
Τρώγοντάς το
-Μμμ, πεντανόστιμο, εξανόστιμο(!)

Του λέω κάτι που δεν το πιστεύει (έχει δίκιο γιατί τον πειράζω)
Μου απαντάει λοιπόν με πονηρό χαμόγελο:
-Ψεματιάρα!

Προσπαθεί να κάνει κάτι με το αριστερό χέρι και δεν μένει ικανοποιημένος
-Κάτσε να χρησιμοποιήσω το χέρι το δυναμικό!
-Ποιό χέρι Αγγελάκο;
-Το χέρι το δυναμικό μαμά, αυτό που κάνει πολλά πράγματα πολύ ώρα!

Είναι ο «γιατρός» κι εγώ η «ασθενής» και με «εξετάζει» με τα «εργαλεία» ιατρού που έχει. Υποτίθεται πως έχω χτυπήσει στο γόνατο, μου «καθαρίζει» την «πληγή» και
μου λέει:
-Κάτσε να σου βάλω και μιά «επίδειξη»(επίδεσμο!)

Του έχω πει πως όταν μεγαλώνουν πολύ τα νύχια μας χωρίς να τα κόβουμε, γίνονται σαν του «γύπα» και γρατζουνάνε (έχουμε πάντα διαπραγματεύσεις προκειμένου να τα κόψουμε, οπότε λέω κι εγώ η δύστυχη μάνα διάφορα «επιχειρήματα»!)
Παίζουν με τον μπαμπά του και πάνω στο παιχνίδι ο πατέρας του τον γρατζουνάει
-Άντε ρε γύπα!!!

Παίζουμε το παιχνίδι όπου προσπαθούμε να βρούμε τις 10 διαφορές μεταξύ δύο εικόνων.
Έχουμε βρει τις 9 και δυσκολευόμαστε να βρούμε την τελευταία
-Τώρα θα μας «κόψει»(βγάλει) την ψυχή μέχρι να την βρούμε!

Πηγαίνουμε σε ένα μέρος με πολύ φασαρία (γενικά έχει ένα θέμα με τον δυνατό θόρυβο)
-Αυτό το μέρος είναι πολύ ...φασαριώδες!

Φυσάει ελαφρύ αεράκι που κάπως μας δροσίζει
-Αχ, τι ωραίο αρεάκι!

Στις διακοπές
-Μαμά έλα να δεις το αγιο...βασίλεμα!

Δευτέρα, 8 Αυγούστου 2011

COPA COPANA PARK!

Παραδοσιακά είμαστε από αυτούς που δεν φεύγουμε διακοπές ποτέ τον Αύγουστο και έτσι έχουμε πάει, έχουμε γυρίσει και τώρα καλώς ή κακώς «βράζουμε» στο ζουμί μας!

Στα πλαίσια λοιπόν των προσπαθειών μου να βρω όμορφα πράγματα να κάνω με τον γιόκα μου εν μέσω Αυγούστου στην Αθήνα όπως και πέρισυ, πήγαμε την περασμένη εβδομάδα στο COPA COPANA PARK

Το είχα ακουστά από πέρισυ, αλλά δεν είχαμε καταφέρει να πάμε.
Αποτελείται από μία τεράστια παιδική πισίνα με «παιδικές» νεροτσουλήθρες, μία τεράστια πισίνα ενηλίκων και μία τεράστια πισίνα με νεροτσουλήθρες για τα «μεγάλα» παιδιά (στο πάνω επίπεδο). Φυσικά καφετέρια, μπαρ με δυνατή μουσική, εστιατόρια, σνακ-μπαρ κλπ. Όλα πολύ περιποιημένα, καθαρά, το προσωπικό ευγενικό, ναυαγοσώστες παντού. Απ' ό,τι είδα έχει και κλασσικό παιδότοπο με φουσκωτά κλπ, αλλά δεν ξέρω τις ώρες λειτουργίας του. Ήταν κλειστά το πρωί που πήγαμε εμείς.

Εντυπώσεις:
-Καλύτερα να πάει κανείς καθημερινή, αφού οι τιμές είναι αισθητά χαμηλότερες σε σχέση με το Σαββατοκύριακο και δεν γίνεται «πατείς με πατώσε» από τον κόσμο. Έχει και οικογενειακά «πακέτα» που συμφέρουν.
-Τα παιδιά απλώς ΞΕΤΡΕΛΛΑΙΝΟΝΤΑΙ. Δεν μπορούσαμε να τα βγάλουμε από την πισίνα, τα χέρια τους και τα πόδια τους «παπαριάσανε» (είχαμε πάει με τη «φιλενάδα» μας και τη μαμά της)
-Οι ομπρέλες είναι ανοιχτόχρωμες και μικρές και δεν προσφέρουν αρκετή προστασία από τον ήλιο, πράγμα αρκετά «επικίνδυνο»
-Το φαγητό ήταν καλό (τουλάχιστον εκεί που γευματίσαμε εμείς) και σε φυσιολογικές τιμές
-Θέλει προσοχή όταν πάει κανείς οδικώς και δεν ξέρει καλά τα μέρη από εκεί (όπως εγώ), γιατί έχουν ταμπέλες ανά 100 μέτρα, από τα 500 έως τα 300 μέτρα πριν και στο κρίσιμο σημείο που πρέπει να στρίψει κανείς, δεν έχει, άνετα λοιπόν χάνεις τη στροφή (εγώ έφτασα Ασπρόπυργο για να κάνω αναστροφή και μετά πάλι στο Δαφνί για να ξαναγυρίσω)

Εμείς πάντως θα ξαναπάμε την ερχόμενη εβδομάδα, απόγευμα αυτή τη φορά, για να «γλυτώσουμε» λίγο τις επικίνδυνες ώρες στον ήλιο και να δούμε μήπως είναι καλύτερα!

Κατά την γνώμη μου αξίζει τον κόπο να το επισκεφτείτε μία φορά:

COPA COPANA PARK
Γέφυρα Σχιστού, Χαϊδάρι, Αφαία Σκαραμαγκά
Τηλ. 210-5576006. info@copacopanapark.com

Καλές βουτιές όπου και να τις κάνετε!

Δευτέρα, 18 Ιουλίου 2011

Φαρμακείο Ταξιδιωτών!

-Επειδή είναι καλοκαιράκι και όλο και κάποιο ταξιδάκι θα κάνουμε (κοντινό ή μακρυνό)
-Επειδή είμαι μιά αγχώδης μάνα που θέλω να τα προβλέπω και να τα προλαβαίνω όλα (ξέρω αυτό δεν είναι δυνατόν και επιπλέον αφαιρεί και το αλατοπίπερο τής ζωής, αλλά αυτό θα το συζητήσουμε μια άλλη φορά!...)
-Επειδή λόγω των παραπάνω καταλήγω να κουβαλάω... «την Άρτα και τα Γιάννενα» ή να ξεχνάω κάποια βασικά!
-Και τέλος, επειδή τα θέματα υγείας είναι σοβαρά και πρέπει να είμαστε σωστά προετοιμασμένοι (στα πρακτικά τουλάχιστον, γιατί από ψυχραιμία ...)

Σκέφτηκα να αντιγράψω τη λίστα και τις οδηγίες του φαρμακείου των ταξιδιωτών του κέντρου ελέγχου και πρόληψης νοσημάτων (ΚΕ.ΕΛ.Π.ΝΟ) του γραφείου ταξιδιωτικής ιατρικής του υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης.
Είναι απλός και περιεκτικός και θα σας βοηθήσει πολύ!

Αν είστε οπαδός της εναλλακτικής ιατρικής, η λίστα πάλι θα σας φανεί χρήσιμη στα βασικά και εσείς θα πρέπει να αντικαταστήσετε τις αλοιφές, αντισταμινικά, κ.α. με τα αντιστοιχα εναλλακτικά

Έχουμε και λέμε λοιπόν:

«Ο ταξιδιώτης συνιστάται να έχει μαζί του ένα φαρμακείο πρώτων βοηθειών
προκειμένου να είναι σε θέση να διαχειριστεί μόνος του πιθανά προβλήματα υγείας
που μπορεί να προκύψουν κατά τη διάρκεια του ταξιδιού και επιπλοκές αν πάσχει
από κάποιο χρόνιο νόσημα. Το περιεχόμενο του φαρμακείου εξαρτάται από τον
προορισμό, τη διάρκεια του ταξιδιού, το σκοπό του ταξιδιού και την κατάσταση
υγείας του ταξιδιώτη. Επίσης ο ταξιδιώτης χρειάζεται να έχει μαζί του διεύθυνση
/τηλέφωνο της Ελληνικής Πρεσβείας ή του Προξενείου και νοσοκομείων ή
κλινικών στον τόπο προορισμού και τηλέφωνο επικοινωνίας του οικογενειακού
γιατρού.

Οι ταξιδιώτες που λαμβάνουν συνταγογραφούμενα φάρμακα και πάσχουν από
νοσήματα που απαιτούν συχνή ιατρική παρακολούθηση ή μπορεί να προκαλέσουν
επιπλοκές κατά τη διάρκεια του ταξιδιού (όπως ηλικιωμένοι, φορείς HIV, ασθενείς
με καρδιοπάθεια, ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη, ασθενείς με χρόνια
πνευμονοπάθεια και ασθενείς με άλλα χρόνια νοσήματα), συνιστάται:

. να συμβουλευτούν το γιατρό τους πριν το ταξίδι.

. να έχουν μαζί τους ένα ιατρικό σημείωμα όπου να αναγράφεται η νόσος
από την οποία πάσχουν, η αγωγή τους και το δοσολογικό σχήμα. Να
σημειώνεται επίσης ότι το φάρμακο είναι για προσωπική χρήση του
ταξιδιώτη.

. να επικοινωνήσουν με την πρεσβεία της χώρας που πρόκειται να
επισκεφθούν, ώστε να επιβεβαιωθεί ότι τα φάρμακα που λαμβάνουν
κυκλοφορούν νόμιμα.

. να τοποθετούν τα φάρμακα που μεταφέρουν στην αρχική τους συσκευασία.
Εκεί πρέπει να αναγράφεται το όνομα του ταξιδιώτη, το όνομα του
θεράποντα ιατρού και η δοσολογία του φαρμάκου. Προκειμένου να
προληφθεί η απώλειά τους συνιστάται να αποθηκεύονται στις
χειραποσκευές.

. να προμηθευτούν τις αναγκαίες ποσότητες φαρμάκων για τη διάρκεια του
ταξιδιού καθώς και ορισμένα φάρμακα για την αντιμετώπιση πιθανών
επιπλοκών.

. να φροντίσουν για την ασφαλιστική κάλυψη κατά τη διάρκεια του ταξιδιού
τους, και να ενημερωθούν για τις ιατρικές υπηρεσίες στη χώρα προορισμού
τους.

Το φαρμακείο του ταξιδιώτη εξαρτάται από τις ανάγκες του και χρειάζεται να
περιλαμβάνει ανάλογα με τον προορισμό και την περίπτωση τα εξής:

Φάρμακα

. Ανθελονοσιακά
. Για την πρόληψη ή τη θεραπεία συμπτωμάτων λόγω υψόμετρου
. Παυσίπονα ή αντιπυρετικά
. Αντιδιαρροϊκά
. Αντιισταμινικά
. Αποσυμφορητικό (σε συνδυασμό ή όχι με αντιισταμινικό )
. Κατά της ναυτίας
. Όλα τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται τακτικά

Είδη Πρώτων Βοηθειών

. Γάντια μιας χρήσης
. Γάζες
. Ελαστικός επίδεσμος για διαστρέμματα, αυτοκόλλητοι επίδεσμοι
. Αντισηπτικό
. Βαμβάκι
. Ψαλίδι, λαβίδα ή τσιμπιδάκια
. Θερμόμετρο
. Αντιβακτηριακές και αντιμυκητιακές αλοιφές και κρέμες
. Γέλη αλόης για τα ηλιακά εγκαύματα
. Αντικνησμώδη ή αντιφλεγμονώδη αλοιφή ή κρέμα
. Κολλύριο

Άλλα σημαντικά είδη

• Εντομοαπωθητικά
• Αντιηλιακό (με δείκτη προστασίας τουλάχιστον 15)
• Αντιβακτηριακά μαντηλάκια χεριών και αλκοολούχο απολυμαντικό χεριών
(τουλάχιστον 60% αλκοόλη)
Προφυλακτικά

ΚΕΝΤΡΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΚΑΙ ΠΡΟΛΗΨΗΣ ΝΟΣΗΜΑΤΩΝ
ΤΜΗΜΑ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ ΣΕ ΧΩΡΟΥΣ ΠΑΡΟΧΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΥΓΕΙΑΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ
Τηλ. 210-5212000 www.keelpno.gr

Εγώ παρόλα αυτά εύχομαι καλά ταξίδια σε όλους μας, χωρίς απρόοπτα!

Δευτέρα, 16 Μαΐου 2011

«Επίσημη πρώτη» και ενοχές!

Σήμερα ήταν η «επίσημη πρώτη» στο σχολείο για τον Άγγελο μετά από 4 εβδομάδες (2 διακοπών Πάσχα και 2 πνευμονίας) και δεν ήξερα από που να αρχίσω...
Αν υπολογίσουμε την εξάντληση και τα νεύρα που πηγάζουν από όλο αυτό που περάσαμε,
ο Άγγελος ήταν τρισευτυχισμένος που πήγαινε σχολείο πια!
Εγώ, με ένα σωρό εκκρεμότητες από όλες τις πλευρές, σέρνοντας τις ενοχές μου, που δεν είμαι μια τέλεια μαμά που τα προλαβαίνει όλα και που (τι ντροπή!) χαίρεται που το παιδί της πάει επιτέλους σχολείο, αλλά που τελικά μόνο χρόνο για τον εαυτό της δεν θα της δώσει αυτό...
(Μαριάννα ακούς;;;)
Επειδή όμως όλα έχουν και την άλλη όψη τους, θέλω να πω πως έχω ένα γενναίο αγόρι, που πάλεψε την αρρώστια παλλικαρίσια και που παρόλο που δεν του άρεσαν πολλά από αυτά που ήμασταν αναγκασμένοι να του κάνουμε, (βλέπε: αμέτρητους ορούς στη μύτη, κουτιά από 2 διαφορετικές αντιβιώσεις με απαίσια γεύση, μπάνια χλιαρά που τα ένιωθε παγωμένα λόγω πυρετού 39,9, κλπ), τα διαπραγματευόταν ο καλός μου όσο πιο έξυπνα μπορούσε και είμαι απίστευτα πολύ περήφανη γι αυτόν!

Άγγελέ μου σ'αγαπώ πολύ να το ξέρεις, ακόμη κι όταν φωνάζω ή σε μαλώνω!

Ξέχασα το καλύτερο:
«Μαμά, πώς είπαμε πως λέμε το κρυο-ζεστό νερό;»
«Χλιαρό αγάπη μου!»

Δευτέρα, 2 Μαΐου 2011

Κυνηγητό!

Τελικά το Αγγελάκι μου έχει πνευμονία! Σήμερα πήγαμε στον παιδίατρο και έκανε την διάγνωση. Αν όλα πάνε καλά και ανταποκριθεί στα φάρμακα θα γλυτώσουμε το νοσοκομείο!

Μέσα λοιπόν στον πανικό του Σαββατοκύριακου που άρχισε το «πανηγύρι» με τον πυρετό να πιάνει 39,9, το «αστεράκι» μου είπε και την ατάκα του!

Καθόταν δίπλα μου στον υπολογιστή, περιμένοντας να του βάλω να ακούσει παραμύθι από το site του Μικρού Αναγνώστη.
Εντωμεταξύ, ο πυρετός είχε πάρει πάλι την ανιούσα και είχε γείρει το κεφαλάκι του πάνω στα χεράκια του στο τραπέζι.
Βλέποντάς τον, καταλαβαίνω τι γίνεται, τον πιάνω και σηκώνομαι να πιάσω το θερμόμετρο, λέγοντας:

«Αχ, Αγγελάκο μου, ανεβάζεις πάλι πυρετό!»
«Παίζουν κυνηγητό!»
«Ποιός παίζει κυνηγητό, παιδί μου;» (Δεν σας κρύβω πως σκέφτηκα μήπως έχει παραισθήσεις το μωρό μου από τον πυρετό!)
«Ο πυρετός με το μικρόβιο!»

Κυριακή, 1 Μαΐου 2011

Deconstructed Mummy...

Θυμάμαι την πρώτη φορά που έμεινα στο σπίτι εντελώς μόνη με το καινούργιο μωρό μου (το οποίο μωρό παρεπιπτόντως στις 27 του μήνα γίνεται πια ένας άντρακλας ετών 5!)

Εκτός από τον πανικό μου για το πώς θα τα καταφέρω μόνη μου με αυτό το άγνωστο πλάσμα, (που φυσικά σύμφωνα με το νόμο του Μέρφυ επιβεβαιώθηκε, αφού το μωρό χέστηκε, πατόκορφα όμως και δεν ήξερα από που να το πιάσω!), συνειδητοποίησα επίσης την πλήρη έλλειψη ελευθερίας κινήσεων που θα υποβαλλόμουν από εκείνη τη στιγμή και μετά, αφού για να βγω από το σπίτι για την πιο απλή δουλειά όπως π.χ για να κατεβάσω τα σκουπίδια, θα έπρεπε να βρω λύση για το μωρό (να αφήσω κάποιον μαζί του ή να το πάρω μαζί μου).

Ένιωσα πως κάποιος με είχε πιάσει από το λαιμό! Νομίζω πως αυτό είναι κάτι που κατά βάθος ακόμη με ενοχλεί, παρόλο που το έχω συνηθίσει και είναι πια μέρος της καθημερινότητάς μου 5 χρόνια τώρα.

Αυτό ήταν η αρχή μιας ατελείωτης σειράς δυσάρεστων συναισθημάτων που εναλλάσσονται πολύ συχνά, (ίσως και καθημερινά), με συναισθήματα απίστευτης έντασης αγάπης, ευγνωμοσύνης, συγκίνησης, ευτυχίας, ολοκλήρωσης, χαράς και λατρείας που δεν πίστευα ποτέ πως θα ένιωθα και που κάνουν την καρδιά μου να κοντεύει να σπάσει και πολύ συχνά τα μάτια μου να βουρκώνουν!

Πολύ συχνά λοιπόν, (παρόλο που με τα χρόνια συνηθίζω), ένιωθα και νιώθω τύψεις για τα δυσάρεστα συναισθήματα που συνοδεύουν την καθημερινότητά μου σαν μαμά.

Αν λοιπόν αυτή η εκδήλωση Deconstructing Mummy («Αποδομώντας τη Μαμά») που οργανώνει η πολύ γλυκιά και συμπαθητική Μαριάννα και οι φίλες της (είχα την τύχη να την γνωρίσω από κοντά, δεν το λέω τυχαία) βοηθήσει τις μαμάδες να έχουν λιγότερες τύψεις που δεν είναι και δεν αισθάνονται πάντα(!) τέλειες,

εγώ δηλώνω «Deconstructed Mummy». Εσείς;

Κυριακή, 17 Απριλίου 2011

Γλυφάδα!

Είμαστε οικογενειακώς στο αυτοκίνητο και συζητάμε οι «μεγάλοι». Κάποια στιγμή αναφέρεται στην συζήτηση η Γλυφάδα. Μετά από λίγο μας ρωτάει ο υιός μας:

-Γιατί τη λένε Γλυφάδα;
-Γιατί έτσι είναι το όνομα της συγκεκριμένης περιοχής Αγγελάκο. Όπως λέμε μένουμε στους Αγίους Αναργύρους ή στο Καματερό, έτσι λέμε και μένω στη Γλυφάδα...
-Εγώ ξέρω γιατί τη λένε Γλυφάδα!
-Γιατί;
-Γιατί της αρέσουν τα γλυκά και τα γλείφει!!!

Εσείς το ξέρατε;

Κυριακή, 3 Απριλίου 2011

Αυτισμός...

Εδώ και καιρό παρακολουθώ το blog της Μαρίας «Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ................ΕΝΙΟΤΕ ΑΥΤΙΣΤΙΚΗ»
Δεν είμαι σε θέση να κατανοήσω τις δυσκολίες που έχει η καθημερινότητά της, αλλά το μόνο που ξέρω είναι πως με δονούν τα κείμενά της, ιδίως αυτά που περιγράφουν τη σχέση των δύο γιων της, με συγκινούν βαθύτατα.
Με αφορμή λοιπόν τη χθεσινή μέρα του αυτισμού (2/4), ανταποκρίνομαι στο αίτημά της και αναδημοσιεύω από εδώ την ανάρτησή της που περιλαμβάνει ένα συγκλονιστικό βίντεο.
Δείτε το αξίζει τον κόπο, νομίζω πως πρώτα από όλα λίγη κατανόηση δεν βλάπτει.


Πέμπτη, 31 Μαρτίου 2011

Τσάμπα έπαιξα!

Την εμμονή του κανακάρη μου με τα επιτραπέζια παιχνίδια, με έμφαση στο «φιδάκι» και στο «γκρινιάρη», σας την έχω πει.
Προχθές λοιπόν είχαν έρθει για επίσκεψη και οι δύο οι θείες του και φυσικά βρήκε ευκαιρία, τις στρίμωξε και παίξανε 4 παρτίδες φιδάκι.
Στην ερώτησή μου όταν τελειώσανε ποιός κέρδισε, μου απαντάει η αδερφή μου: «Τρεις φορές εγώ και μία η άλλη θεία»
Και ο Άγγελος σχολιάζει: «Εγώ τσάμπα έπαιξα!»

Κυριακή, 27 Μαρτίου 2011

Όλες οι μαμάδες...

Εχθές με αυτόν τον υπέροχο καιρό, πήγαμε μονοήμερη εκδρομή στο εξοχικό των κουμπάρων μας στο Σούλι.
Κάνουν πολύ καλή παρέα ο γιόκας μας με το γιόκα τους και το καταευχαριστήθηκαν!
Αρχικά έπαιξαν με τα χώματα στον πίσω κήπο του σπιτιού και αργότερα στο ρυάκι, δίπλα στις πηγές, όπου πήγαμε για να φάμε. Περιττό φυσικά να περιγράψω, την κατάστασή τους μετά το παραπάνω παιχνίδι, όταν έφτασαν τα φαγητά και τους φωνάξαμε να φάνε!

Τελειώνοντας και επιστρέφοντας, έλαβε χώρα η γνωστή στιχομυθία που ξέρουν όλες οι
μαμάδες: «βάλε τη ζακέτα σου, το μπουφάν σου κλπ», με την ανάλογη γκρίνια από τους
μπόμπιρες!
Αφού λοιπόν δεν κατάφεραν να μας πείσουν με τα επιχειρήματά τους, έπιασαν το κουβεντολόι μεταξύ τους, για να μοιραστούν τον «πόνο» τους :
Δημήτρης: «Άγγελε, εσύ κρυώνεις και φοράς το μπουφάν σου;»
Άγγελος: «Όχι, δεν κρυώνω, αλλά η μαμά μου θέλει να το φοράω!»
Δημήτρης: «Ούτε εγώ κρυώνω, αλλά και εμένα η μαμά μου θέλει να φοράω τη ζακέτα μου!»
Άγγελος: «Όλες οι μαμάδες νομίζουν πως θα κρυώσουμε αν δεν φοράμε τις ζακέτες μας!»

Όλες μαμάδες ακούτε;

Τρίτη, 22 Μαρτίου 2011

Μία συνΝεφοπεριπέτεια & άλλα παραμύθια!

Αρρώστησε το βλαστάρι μου και μας «έφαγε» η κλεισούρα από την Παρασκευή μέχρι και εχθές!

Όπως όμως σε όλες τις περιπτώσεις, «ουδέν κακόν αμιγές καλού», διότι ανακαλύψαμε πρώτα από όλα, τις ηχοιστορίες των Ηχόμυθων: «Μια συνΝεφοπεριπέτεια» και «ήχος-μύθος σαν ενώσουν...παραμύθι θα μας δώσουν!» της Βασιλικής Χατζημανωλάκη από τις εκδόσεις LIBRO.
Αυτά τα παραμύθια, έχουν παρουσιαστεί με τη μορφή Ηχοθεάτρου, από τους Ηχόμυθους
στη Μουσική Σχολή Δάφνης, ακριβώς όπως τα παραμύθια «Αγαπημένε μου Άγιε Βασίλη» και «Πετάει-πετάει ο χαρταετός», που σας έχω ήδη παρουσιάσει με ενθουσιασμό από τα Φτερουγίσματα.
Με τον ίδιο ενθουσιασμό λοιπόν, σας προτείνω τα παραπάνω βιβλία!
Είναι πολύ προσεγμένα από τη σχεδίαση και την εικονογράφηση, έως το χαρτί που είναι τυπωμένα και το CD που περιέχουν. Και δεν έχουν τίποτε να ζηλέψουν από τις εξαίσιες παραστάσεις που παρακολουθήσαμε!
Οι φωνές μελωδικές, η αφήγηση συναρπαστική και τα μουσικά όργανα που χρησιμοποιούνται, παρουσιάζονται αναλυτικά τόσο στις τελευταίες σελίδες του βιβλίου, όσο και στο τελευταίο μέρος του CD.
Ο μικρός μου, αν και άρρωστος, άκουγε εκστατικός και αναγνώρισε τις φωνές των κοριτσιών από τις παραστάσεις που είχαμε δει παρέα.

Κάτι άλλο που έχω επίσης να προτείνω, είναι το site του «Μικρού Αναγνώστη», όπου στην ενότητα «να σου πω μία ιστορία», γνωστοί ηθοποιοί διαβάζουν παραμύθια, αλλά και αποσπάσματα από μεγαλύτερα παραμύθια (τα αποσπάσματα όμως, είναι λίγο απογοητευτικά για το παιδί, αφού μένει με την αγωνία!)
Αυτό που μου αρέσει πολύ, είναι ότι μπορείς να ξεφυλλίσεις το βιβλίο ηλεκτρονικά και μάλιστα ακούς τον ήχο από τη σελίδα που γυρίζει!
Έχω γραφτεί και μου στέλνουν e-mail κάθε φορά που ανανεώνουν τις αφηγήσεις παραμυθιών με νέες.

Ελπίζω να σας αρέσουν όσο σε μας!

Καλά διαβασματαακούσματα!!!!

Τετάρτη, 16 Μαρτίου 2011

Ωραίo συναίσθημα!

Μετά την ανάρτηση της φίλης μας της Άσπας και αφού εφαρμόσαμε με επιτυχία την «επείγουσα αγκαλίτσα» που μας πρότεινε, την έχουμε «εξελίξει» σε πολλές αγκαλίτσες κάθε πρωί αφού ξυπνήσουμε, φάμε πρωινό και πριν ετοιμαστούμε για το σχολείο!
Σήμερα λοιπόν, αφού αγκαλιαστήκαμε και κούρνιασε στην αγκαλιά μου, μου λέει:
«Αααχ, τι ωραία απόλαυση!!!»

Άααχ τι ωραίο συναίσθημα!!!

Τρίτη, 15 Μαρτίου 2011

Αναμνήσεις και αμφιβολίες...

Έπεσε στα χέρια μου το βιβλίο με φωτογραφίες της ANNE GEDDES, (αυτές με τα πανέμορφα μωρά σε καταπληκτικές πόζες), που μου είχαν φέρει δώρο όταν γέννησα το μωρό μου με τίτλο: «Τα πρώτα μου χρόνια-αναμνήσεις από την παιδική ηλικία» και συνειδητοποίησα πως φέτος θα γράψω στα γενέθλιά του (27/5) εντυπώσεις και αναμνήσεις για τα πέμπτα του γενέθλια!
Οι αναμνήσεις ξεχύθηκαν ορμητικά και με πλημμύρισαν.
Αντιγράφω από το κεφάλαιο «Η Άφιξή μου στο Σπίτι» την απάντηση που έγραψα τότε στην ερώτηση: «πως ένοιωθε η οικογένειά μου εκείνη την ημέρα»:
«Χαρά-ευτυχία ανάμικτα με φόβο και άγχος για το αν θα ανταπεξέλθουν στον καινούργιο τους ρόλο ως γονείς και συγκίνηση γι αυτό το «θαύμα» που δημιούργησαν και που αρχίζουν να συνειδητοποιούν ότι είναι δικό τους! Ήσουν ένα πλασματάκι τόσο μικρούλικο και ταυτόχρονα τόσο νευρικό, τόσο αγαπημένο και ταυτόχρονα τόσο άγνωστο για μας, έπρεπε να σε «αποκρυπτογραφήσουμε» όσο μπορούσαμε καλύτερα για να μπορέσουμε να συνυπάρξουμε αρμονικά. Η μαμά-Φλώρα»
Πέντε χρόνια μετά, εξακολουθώ να νοιώθω δέος! Εξακολουθώ να νοιώθω έκπληξη! Είναι αυτό το πλάσμα το παιδί μου; Είμαι «καλή» μαμά; Έχω «αποκρυπτογραφήσει» σωστά; Είναι η συνύπαρξή μας «αρμονική»; Του προσφέρω αυτά που έχει ανάγκη και χρειάζεται;
Είναι στιγμές που είμαι απόλυτα σίγουρη και περήφανη και είναι και στιγμές που δεν ξέρω τίποτα απολύτως! Υποθέτω πως με την ανασφάλεια που με διακρίνει δεν θα μάθω ποτέ τελικά...

Πέμπτη, 10 Μαρτίου 2011

Οικογενειακές στιγμές!

Μπαμπάς και γιoς παίζουν μετά την καθιερωμένη πια παρτίδα «γκρινιάρη», (ευτυχώς την παρτίδα «φιδάκι» την γλυτώσαμε σήμερα), κυνηγητό μετά γαργαλητού, κατά προτίμηση στον λαιμό με το στόμα!
Αφού λοιπόν ο μπαμπάς έχει βάλει αρκετές φορές «κάτω» τον μικρό γαργαλώντας τον και κάνοντας τον να ξεκαρδίζεται στα γέλια, («τρελαίνομαι» να τον βλέπω και να τον ακούω να γελά με την καρδιά του!), ο μικρός λέει αποφασισμένος στον μπαμπά:
«Τώρα είναι η σειρά μου να σε γαργαλήσω! Κατέβα!!!!»

Τρίτη, 8 Μαρτίου 2011

Blanos Sports Park-Bowling

Πήγαμε που λέτε εχθές σε ένα πολυχώρο στα Σπάτα. Το λένε Blanos Sports Park-Bowling και είναι ένας πολύ καλός χώρος για όλες τις ηλικίες. Όπως καταλαβαίνετε από την ονομασία έχει απ'όλα: bowling, μπιλιάρδα, παγοδρόμιο και φυσικά παιδότοπο!
Εγώ γενικά δεν είμαι πολύ υπέρ των παιδοτόπων, αφού νιώθω πως είναι ένα μέρος όπου «παρκάρεις» τα παιδιά για να πιείς καφέ και επίσης διαφωνώ με την απίστευτη εκμετάλλευση των ιδιοκτητών που τους γεμίζουν με όλων των ειδών τα παιχνίδια με κερματοδέκτες, προκαλώντας οικονομική αιμορραγία στους γονείς.
Εξηγούμαι για να μην παρεξηγηθώ: δεν είμαι εναντίον της χρήσης των παιδότοπων γενικά, διαφωνώ στην συστηματική χρήση τους, αντί της προσπάθειας να βρεθεί μια καλύτερη εναλλακτική.
Υπάρχουν όμως μέρες,(όπως η χθεσινή), που ο καιρός είναι χάλια και δεν μπορείς να βγεις με το παιδί σου στις κούνιες και πρέπει επειγόντως να βρεθεί κάτι να απασχοληθεί το βλαστάρι σου, που μετά το «κόλλημα» με τα πάζλ, έχει «φάει κόλλημα» με τα επιτραπέζια και θέλει να παίξετε τη δέκατη παρτίδα «γκρινιάρη» και την εικοστή «φιδάκι»! (Ε, λοιπόν δεν θυμόμουν πόσο εκνευριστικά είναι αυτά τα δύο παιχνίδια!)
Αυτός ο παιδότοπος λοιπόν, που υπάρχει μέσα σ'αυτόν τον πολυχώρο, εκτός του τεραστίου μεγέθους του, έχει και το εξής πλεονέκτημα: επιτρέπονται να μπουν και οι γονείς να παίξουν με τα παιδιά τους!!!Δεν μπορείτε να φανταστείτε τι σκαρφάλωμα, μπουσούλημα, τραμπολίνο και τσουλήθρα έκανα εχθές! Και φυσικά σήμερα πονάνε, γόνατα, πλάτη, μέση κλπ (τουτέστιν φυσική κατάσταση μηδέν!).
Η είσοδος είναι τσιμπημένη: 9 ευρώ και φυσικά δεν λείπουν όλα τα σχετικά παιχνίδια με κερματοδέκτες που ανέφερα πριν. Μάλιστα είναι ακόμη περισσότερα γιατί έχει ένα χώρο σαν μίνι λούνα πάρκ, με παιχνίδια σκοποβολής, βαρκούλες σε λιμνούλα, (πέντε κρίκοι ένα τάληρο, για περάστε παρακαλώ!) καθώς επίσης και ξεχωριστά τραμπολίνο που φυσικά είναι επιπλέον.
Αν όμως μπει το μικρό μέσα στον παιδότοπο και αργότερα ακολουθήσει και ο γονιός, λόγω του μεγέθους του χώρου και του πλεονεκτήματος ότι παίζει και ο γονιός παρέα, νομίζω πως σε γενικές γραμμές μπορεί να κρατηθεί η κατάσταση σε έλεγχο και να μην υπερβεί κανείς τα 18 ευρώ μαζί με τους καφέδες.
Και μόνο για το γλυκό του χασμουρητό μουρμουρίζοντας εχθές πριν βυθιστεί στον ύπνο:«μαμά να ξαναπάμε σ'αυτόν τον παιδότοπο!» χαλάλι ο πόνος στο κορμί μου...

Τρίτη, 1 Μαρτίου 2011

Πληρωμένη απάντηση!

Με αφορμή την εξαίσια ανάρτηση (από τις πολλές), της φιλενάδας μου newagemama: «τα παιδιά ήταν μόνα»:
Είτε το πιστεύετε, είτε όχι το προηγούμενο βράδυ, διάβαζα το ίδιο ακριβώς κείμενο, ανατριχιάζοντας και συνειδητοποιώντας πόσο πολύ «κόβουμε τα φτερά» στα παιδιά μας, από τους φόβους μας: μην πέσουν, μην χτυπήσουν, μην λερωθούν, μη, μη, μη...
Σκεφτόμουν ότι οι σκέψεις αυτές, που έτσι κι αλλιώς συχνά με βασανίζουν, (τώρα τελευταία συχνότερα, είναι η αλήθεια), θα ήταν μια εξαιρετική αφορμή για ανάρτηση, αλλά με «πρόλαβε» η newagemama. Όταν λοιπόν, «τόλμησα» να της γράψω τα παραπάνω, σαν σχόλιο στο blog της, μου έκανε παράπονα πως έχω «βάλει στο ψυγείο το ιντερνετικό σπιτάκι μου» και «ότι περιμένουν μια ανάρτηση κι ας επαναληφθώ»! Την ευχαριστώ λοιπόν πολύ που με «ξύπνησε» και για την πίστη της σε μένα και ταρατατααααά, να 'μαι!

Με αφορμή λοιπόν όλα τα παραπάνω, επιστρέφω (χε,χε,χε) με κάτι πιο ανάλαφρο (μην σας πάρω κι απ΄τα μούτρα!) σχετικό με τις χαζές ερωτήσεις που κάνουμε στα παιδιά μας πολύ συχνά!

Παραδείγματος χάριν:
«Γιατί βήχεις;»
«Γιατί έχεις πυρετό;»
«Γιατί τρέχεις;»
και ούτω καθεξής.

Τις προάλλες λοιπόν, έρχεται κοντά μου ο μικρός μου και διαπιστώνω ότι είναι ιδρωμένος. Και ακολουθεί η εξής στιχομυθία:
Εγώ: Aχ, Άγγελε, είσαι ιδρωμένος! Γιατί είσαι ιδρωμένος; Έτρεχες;
Άγγελος: Ναι.
Εγώ: Γιατί έτρεχες παιδί μου;
Άγγελος: Γιατί ήθελα!

«Κάγκελο» η μητέρα!Σωστός ο νέος!

Τρίτη, 8 Φεβρουαρίου 2011

ΗχόΜυθοι και πάλι!

Επανέρχομαι για να συστήσω ΑΝΕΠΙΦΥΛΑΚΤΑ την καινούργια αποκριάτικη παράσταση των Ηχόμυθων:

«Πετάει, πετάει... ο χαρταετός!»
ένα καινούριο αποκριάτικο μουσικό παραμύθι
από τους ΗΧόΜΥΘΟΥΣ
για να παίξουν μικροί και μεγάλοι!

Να λοιπόν πως ξεκινά η περιπέτεια!
Ένα χειμωνιάτικο πρωινό, ο παιχνιδιάρης χαρταετός της ιστορίας μας καταστρώνει ένα πονηρούτσικο σχέδιο για να το σκάσει και να ξεφύγει από το σκοινί που τον κρατούσε δεμένο. Τι θα συμβεί όμως, όταν ενώ πετάει ελεύθερος πιάνει μια δυνατή μπόρα; Τι θα μεσολαβήσει και αμέτρητα χρώματα θ' αρχίσουν να πέφτουν από τον ουρανό στη γη σαν πολύχρωμες κορδέλες που χορεύουν ασταμάτητα;...

Και βέβαια όσο ακολουθούμε τον χαρταετό στην περιπέτειά του, εξελίσσεται μια μοναδική όσο και διασκεδαστική παράσταση όπου οι ΗΧόΜΥΘΟΙ αναλαμβάνουν με τον δικό τους τρόπο να μας ταξιδέψουν με όχημα τους φυσικούς ήχους, τη μουσική και τη φαντασία. Ο λόγος συναντά τη δράση, η δράση τη μουσική, η μουσική τα παιχνίδια και τη συμμετοχή των θεατών! Η Παναγιώτα Βασιλοπούλου παίζει και συνθέτει τη μουσική που ενώνεται με την ιστορία της Βασιλικής Χατζημανωλάκη ενώ η Αναστασία Κοσμίδου και η Μαρούσα Κομηνού με το σκηνικό και μουσικό τους παίξιμο ολοκληρώνουν την Ηχοϊστορία.
Όμως κάθε μία παράσταση θα είναι μοναδική αφού θ' αναλάβουν τα παιδιά και οι μεγάλοι που θα βρίσκονται εκεί να δώσουν μαζί με τους ΗΧόΜΥΘΟΥΣ το φινάλε παίζοντας με τα χρώματα και πλέκοντας τις πολύχρωμες κορδέλες στα Γαϊτανάκια! Κι όταν έχουμε γαϊτανάκια και χαρταετό τι πιο αυθεντικά αποκριάτικο και διασκεδαστικό;...
πετάει, πετάει... ο χαρταετός!

Μουσική παράσταση από τους ΗχόΜΥΘΟΥΣ

κείμενο: Βασιλική Χατζημανωλάκη
μουσική: Παναγιώτα Βασιλοπούλου
παίζουν ακόμη: Αναστασία Κοσμίδου και Μαρούσα Κομηνού

διάρκεια: περίπου 45 λεπτά
γενική είσοδος: 5 ευρώ

ΗΧΟΘΕΑΤΡΟ
Αθαν.Διάκου 23, 17234 Δάφνη
κρατήσεις: 210 9026264

HMEPOMHNIEΣ ΚΑΙ ΩΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ

ΣΑΒΒΑΤΟ 19 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 19:00 μμ
ΚΥΡΙΑΚΗ 20 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 19:00 μμ

ΣΑΒΒΑΤΟ 26 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 19:00 μμ
ΚΥΡΙΑΚΗ 27 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 19:00 μμ

ΣΑΒΒΑΤΟ 5 ΜΑΡΤΙΟΥ 19:00 μμ
ΚΥΡΙΑΚΗ 6 ΜΑΡΤΙΟΥ 12:00 πμ & 19:00


Εμείς πάντως δεν το χάνουμε με τίποτα!!!

Παρασκευή, 7 Ιανουαρίου 2011

ΗχόΜυθοι!

Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας την πρόσφατη εμπειρία μου από τη μουσική παιδική παράσταση των ΗΧΟΜΥΘΩΝ «Γράμμα στον Άγιο Βασίλη», την οποία παρακολούθησα στο ΗΧΟΘΕΑΤΡΟ και που ουσιαστικά είναι ο ίδιος χώρος όπου στεγάζεται η ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΔΑΦΝΗΣ.

Σε έναν οικείο και «ζεστό» χώρο, οι γλυκύτατες Βασιλική Χατζημανωλάκη, Μαρουσώ Κομηνού, Παναγιώτα Βασιλοπούλου και Αναστασία Κοσμίδου έφτιαξαν μια μαγική, τρυφερή μουσική διαδραστική παράσταση με ονειρεμένους ήχους που ταξιδεύουν κατευθείαν στην ψυχή! Υπέροχη μουσική, θείοι ήχοι από λογής λογής μουσικά όργανα και εξαίσιες φωνές σε παρασύρουν στο παραμύθι!

Είχα ακούσει για τις παραστάσεις των Ηχόμυθων πέρισυ πρώτη φορά και παρόλο που το είχα προγραμματίσει πολλές φορές, όλο κάτι «στράβωνε» και δεν κατάφερα να παω με το γιόκα μου. Λυπάμαι πολύ, γιατί φέτος που κατάφερα να τους δω, εδραιώθηκε μέσα μου η πεποίθηση πως κάθε παιδάκι θα έπρεπε να αρχίζει τη μύησή του στο μαγικό κόσμο των θεατρικών παραστάσεων με μια παράσταση των Ηχόμυθων!

Πιστέψτε με, δεν είμαι υπερβολική και επειδή φέτος η παράσταση ήταν χριστουγεννιάτικη και ανέβηκε για λίγες παραστάσεις λόγω θέματος, μην αμελήσετε να πάτε μόλις πέσει στην αντίληψή σας κάτι καινούργιο δικό τους.
Εγώ πάντως τους συστήνω ανεπιφύλακτα και θα σας κρατάω ενημερωμένους!