Πέμπτη, 2 Φεβρουαρίου 2012

Πονηριές...


Δεν ξέρω αν φταίει η ηλικία που όλα τα παιδιά κάνουν πονηριές ή μόνο το δικό μου παιδί τα κάνει λόγω ιδιοσυγκρασίας, αλλά μιλάμε είναι απίστευτος ώρες-ώρες!
Είναι φορές που εκνευρίζομαι, άλλες που αδιαφορώ, τις περισσότερες φορές όμως θέλω να τον λιώσω στα φιλιά και κρατιέμαι για να δείξω χαρακτήρα! Όπως σήμερα!
Λόγω ίωσης από την Τρίτη δεν έχει πάει στο σχολείο (τα κλασσικά: πυρετό και βήχα)
Επειδή είναι ταλαιπωρημένος τον βάζω και κοιμάται κάθε μεσημέρι.
Σήμερα επειδή περάσαμε δύσκολη νύχτα, άργησε να ξυπνήσει το πρωί και κατά συνέπεια είχε μια δυσκολία να κοιμηθεί το μεσημέρι.
Πέφτει λοιπόν κατά τις 3, στις 3 και τέταρτο εμφανίζεται με χαμόγελο:
-Ξύπνησα μαμά!
Τον ξαναβάζω, εμφανίζεται ξανά με το γνωστό χαμόγελο στις 4 παρά 20:
-Ξύπνησα μαμά! Αλήθεια σου λέω!
Και η απορία του:
-Μα πού το καταλαβαίνεις;

4 σχόλια:

  1. εγω λεω πως το παιδι μας ειναι τσακαλι και το μιαλουδακι του δουλευει με χιλια.τη τελευταια φορα στο τηλεφωνο μου ειπε πως τα μιστικα μας ειναι πολυ προσωπικα το γλυκο μου το αγορακι η ζωγραφια μου....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Επιτέλους, επέστρεψες ορεξάτη! Κι άλλα τέτοια θέλουμε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ΧΙ ΧΙ ΧΙ
    πρέπει όμως να ομολογήσεις ότι είναι πολύ καλές οι προσπάθειες του!!! 15 ολόκληρα λεπτά την 1η φορά και 25 την δεύτερη??? Είναι φοβερός! Σε λίγο καιρό δεν θα το καταλαβαίνεις!!! Χι χι χι
    Εκτός αν σταματήσει τις προσπάθειες.. :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή