Κυριακή, 27 Ιανουαρίου 2013

Ατύχημα στο σχολείο!

Ήταν η πρώτη μέρα στο σχολείο μετά τις διακοπές των Χριστουγέννων. Ο μικρός μου πρίγκηπας όλο χαρά που θα συναντούσε μετά από τόσες μέρες τους φίλους του, αναχώρησε με τον πατέρα του για το σχολείο, πολύ ζεστά ντυμένος αφού σχεδόν χιόνιζε! Δύο ώρες αργότερα, χτυπάει το τηλέφωνο. Από το σχολείο, δεν είναι για καλό...Πράγματι, ο διευθυντής ψύχραιμος, με ενημερώνει ότι ο μικρός χτύπησε στο κεφάλι, δεν είναι κάτι σοβαρό, έτρεξαν αίματα και καλό είναι να πάω από εκεί μήπως χρειαστεί 1-2 ράμματα...
Η καρδιά μου σφίγγεται, ευτυχώς δουλεύω από το σπίτι εκείνη την ημέρα και το σχολείο είναι δίπλα.
Χιλιάδες σκέψεις μπερδεύονται στο μυαλό μου...κατά τη διάρκεια της ολιγόλεπτης διαδρομής προς το σχολείο...να τηλεφωνήσω στον άντρα μου...όχι να δω πρώτα πόσο σοβαρό είναι...θα πρέπει να τον πάω στο νοσοκομείο άραγε...θα χρειαστεί ράμματα...πώς θα αντιδράσει...να είμαι ψύχραιμη...να είμαι ψύχραιμη...να είμαι ψύχραιμη...
Φτάνω στο σχολείο, μια δασκάλα που δεν την ξέρω, τρέχει να μου ανοίξει.. είστε η μαμά του Άγγελου (τόσο πολύ φαίνεται η τρομάρα μου;) συγχαρητήρια (ορίστε;) ήταν πολύ ψύχραιμος!
Μπαίνουμε στο γραφείο των δασκάλων...ο μικρός μου πρίγκηπας κάθεται σοβαρός σε μία καρέκλα, τα ρούχα του μες τα αίματα, η γάζα στο μέτωπο τεράστια...περισσεύει στο επάνω μέρος και μαζί με τα μαλλιά του που πετάνε προς τα πάνω, δείχνει πολύ αστείος (τώρα που το σκέφτομαι!). Του χαμογελάω, χαμηλώνει τα μάτια...Ο γυμναστής, ο διευθυντής και μια άλλη δασκάλα μου εξηγούν...δεν βγήκαν διάλειμμα στο προαύλιο λόγω κακοκαιρίας, παίζανε κυνηγητό στους διαδρόμους (τι πρωτότυπο!) παρόλες τις παραινέσεις τους και έπεσε σε μία γωνία τοίχου.
Έχει χτυπήσει στο μέτωπο κοντά στις ρίζες των μαλλιών και λόγω αγγείων τα αίματα πολλά. Ξανά συγχαρητήρια για την ψυχραιμία του (γίνεται να αισθάνεσαι περήφανος τέτοιες ώρες;), δεν ζαλίζεται, δεν είναι μεγάλο σκίσιμο (ευτυχώς), καλό είναι να πάμε πρώτα σε κάποιο φαρμακείο να το δουν για να μην ταλαιπωρηθούμε σε νοσοκομείο. Τηλεφωνώ στον πατέρα του (πάντα με καθησυχάζει, ψύχραιμος γαρ, από εκεί κληρονόμησε την ψυχραιμία ευτυχώς!) συμφωνεί να πάμε πρώτα στο φαρμακείο. Φεύγουμε από το σχολείο, ο μικρός με τρελαίνει στις ερωτήσεις...μαμά, θα πάμε νοσοκομείο; θα κάνω ράμματα; πονάνε τα ράμματα; γιατί δεν ξέρεις, εσύ δεν έχεις κάνει ράμματα; ο μπαμπάς έχει κάνει ράμματα; γιατί δεν ξέρεις; δεν ήσασταν μαζί όταν είχε χτυπήσει μικρός; (θεέ μου, λυπήσου με!) Φτάνουμε στο φαρμακείο, η φαρμακοποιός φίλη μας, το βλέπει, είναι επιφανειακό, δεν χρειάζεται ράμματα (ουφ!!) το καθαρίζει, του βάζει ένα πλαστικό ράμμα και μικρότερη γάζα παρακαλώ, να μην δείχνει τόσο αστείος!(η ψυχή μου έχει επιστρέψει στη θέση της και κάνω και χιούμορ!) Στο δρόμο της επιστροφής, ανακουφισμένοι και οι δύο, έχουμε διαπραγματεύσεις. Θέλει να ξαναπάει στο σχολείο(!) αφού δεν έχει τίποτα(!) δεν θέλει να κάτσει σπίτι(!) Επιστρέφουμε σπίτι, αλλάζουμε ρούχα, τηλεφωνούμε στο σχολείο να μάθουμε το επόμενο διάλειμμα και επιστρέφουμε!!!! Φυσικά έχουμε αναπαράσταση πού χτύπησε από τον ίδιο και τους συμμαθητές του, που στριμώχνονται γύρω του να δούνε το παράσημο!
Επιστρέφω σπίτι παραζαλισμένη...τι ήταν κι αυτό σήμερα...ευτυχώς...ευτυχώς δεν ήταν τίποτε σοβαρό και ήμουν και τέρας ψυχραιμίας...φαινομενικά!
Πρώτη μέρα στο σχολείο... 

Το βράδυ τηλεφωνεί στην γιαγιά του να της πει τα καθέκαστα:
«Έχω άσχημα νέα! Χτύπησα στο σχολείο και έχω καρούμπαλο στη μέση του κουτέλου!!!!»
      

Τρίτη, 22 Ιανουαρίου 2013

Το όνειρο της Ανεμί ή μαγειρεύοντας μια ιστορία!


Η ομάδα PLAN...BEE

Πρόσφατα παρακολούθησα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον την παιδική παράσταση «το όνειρο της Ανεμί ή μαγειρεύοντας μια ιστορία» από την ομάδα PLAN... BEE.
Πρόκειται για ένα παραμύθι-παράσταση και θεατρικό παχνίδι για παιδιά από 4-11 χρόνων, που μέσα από την αφήγηση, το παχνίδι, τη μουσική και τη συμμετοχή στη δράση, μιλάει για τη σωστή διατροφή και την ποιότητα των επιλογών στη ζωή.
Οι τρεις γυναίκες ηθοποιοί που παίρνουν μέρος στην παράσταση διάρκειας 80 λεπτών,
με εντυπωσίασαν τόσο με την σκηνική τους παρουσία και τις μελωδικές τους φωνές, όσο και με την υπομονή τους! Και εξηγούμαι: τα παιδιά συμμετέχουν κατά τη διάρκεια της παράστασης σε συγκεκριμένα σημεία με την καθοδήγηση των ηθοποιών. Πάντα υπάρχουν όμως παιδάκια που χάνουν το μέτρο και δείχνουν να μην καταλαβαίνουν πότε πρέπει να σταματήσουν. Με πολύ υπομονή αντιμετώπισαν τέτοια φαινόμενα και κατάφερναν να τα κάνουν να σταματήσουν και να αφεθούν ξανά στη μαγεία του παραμυθιού ξανά και ξανά...
Η ιστορία μιλάει για μια ασυνήθιστη χώρα με πλουσιοπάροχα εδέσματα που όλοι έτρωγαν με βουλιμία, ενώ η βασιλοπούλα Ανεμί δεν ήθελε καν να τα δοκιμάσει..
Ο βασιλιάς και η βασίλισσα άρχισαν να ψάχνουν τον καλύτερο μάγειρα που θα έκανε την μοναχοκόρη τους να ξαναφάει...
Σύμφωνα με το σύντομο βιογραφικό τους, η ομάδα PLANBEE δουλεύει με βάση τις τεχνικές του αυτοσχεδιασμού και του σωματικού και μουσικού θεάτρου. Ερευνά πάνω στη θεατρική τέχνη, δημιουργώντας διαδραστικές παραστάσεις για ενήλικες και παιδιά και ενδιαφέρεται για την παιδαγωγική, θεραπευτική και επικοινωνιακή διάσταση της τέχνης.
Δεν έχουν μόνιμη στέγη, παίζουν περιστασιακά σε χώρους τέχνης ή εναλλακτικούς πολυχώρους και όταν μάθω πού θα λάβει χώρα η επόμενη παράστασή τους θα σας ενημερώσω....  


Υ.Γ. Μόλις έλαβα τις πληροφορίες για την επόμενη παράσταση των PLAN BEE!
Θα παίξουν:  
το Σάββατο 2 και Σάββατο 9 Φεβρουαρίου 2013 στις 18:00 στο Χώρο Τέχνης και Παιχνιδιού 
Δελφών 13, Περιστέρι (στάση Δημαρχείο) 
Είσοδος 7 ευρώ (5 ευρώ για ομάδες άνω των 10 ατόμων)
Πληροφορίες και κρατήσεις τηλ: 2108828696 και 6945892207