Δευτέρα, 3 Αυγούστου 2009

Πρόλογος

Στις 27/05/2006 έγινα μητέρα ενός γλυκύτατου μωρού που το είχα ονομάσει Άγγελο σχεδόν από τη πρώτη στιγμή που σκίρτησε μέσα μου. Ο ερχομός αυτού του παιδιού, που ήταν πολύ συνειδητή επιλογή, έμελλε να με αλλάξει πολύ και εξακολουθεί να με αλλάζει έκτοτε.

Εκτός από την τεράστια ευθύνη που νοιώθω, μ' έκανε να θέλω να γίνω καλύτερος άνθρωπος και να θέλω να του προσφέρω τα καλύτερα. Αυτό φαντάζομαι είναι κάτι που το θέλουν όλοι οι γονείς.
Παρόλα αυτά παρατηρώ γύρω μου ότι σχεδόν όλοι μας, (για να μην βγάλω τον εαυτό μου απέξω), όταν πάμε κάπου με τα παιδιά μας ή όταν κάνουμε κάτι με τα παιδιά μας, συνήθως προτιμάμε να κάτσουμε να πιούμε καφέ και να αναλάβει κάποιος άλλος (π.χ παιδότοποι κλπ.).

Για να μην παρεξηγηθώ, ξέρω πολύ καλά την κούραση που βιώνουμε όλοι μας μέσα από την φρενήρη καθημερινότητά μας και δεν μας κατηγορώ. Θα μπορούσαμε όμως όλοι μας να οργανώσουμε τον χρόνο μας καλύτερα, να κάνουμε πράγματα για μας και όταν είμαστε με τα παιδιά μας να ΕΙΜΑΣΤΕ μαζί τους.

Εκείνο που παρατηρώ λοιπόν τρία χρόνια τώρα, είναι ότι δεν ξέρουμε πώς να παίξουμε με τα παιδιά μας, πώς να περάσουμε δημιουργικό χρόνο μαζί τους και κυρίως δεν έχουμε την απαιτούμενη πληροφόρηση.

Υπάρχουν θα μου πείτε διάφορα site για την οικογένεια, για παιδιά και γονείς.

Γνώμη μου είναι ότι η βοήθεια που προσφέρουν είναι αποσπασματική, θέλει πολύ χρόνο για να ψάξεις να βρείς αυτό που ψάχνεις (π.χ. μια δραστηριότητα που θα ταίριαζε στην ηλικία του παιδιού σου), δεν βρίσκεις σημαντικές πληροφορίες (όπως π.χ. πόσο κοστίζει όταν πρόκειται για μια εκδήλωση ή δραστηριότητα) και το κυριότερο δεν βρίσκεις γνώμες γονέων που το δοκίμασαν και διαπίστωσαν τα καλά αλλά και τα τρωτά. Ζητάω πολλά;

Το blog αυτό λοιπόν φτιάχτηκε λόγω των παραπάνω και φιλοδοξεί να μπορέσει να βοηθήσει να έχουμε την πληροφόρηση που θέλουμε (ελπίζω να μην είμαι η μόνη που νοιώθω έτσι)

Παρόλα αυτά επειδή είμαι φρεσκαδούρα στα της τεχνολογίας, (οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ στις φίλες μου Βίκη Κολοβού και Alice Κοροβέση που με ώθησαν, χωρίς να το ξέρουν, να ξεμπλοκάρω και να ασχοληθώ με την τεχνολογία πιο δημιουργικά, και ακόμη ένα τεράστιο ευχαριστώ στην αδερφή μου τη Μαρίκα που με στηρίζει και με βοηθάει όλα τα χρόνια).
Ζητώ την ανοχή σας και την υπομονή σας στην προσπάθειά μου να το στήσω όλο αυτό που έχω μέσα στο μυαλό μου. Περισσότερα θα καταλάβετε ελπίζω στο άμεσο μέλλον.

Καλή Αρχή λοιπόν...