Τρίτη, 7 Αυγούστου 2012

«Κτήμα Μπέλλου»!


Θέλω να καταθέσω την εμπειρία μου από την πρόσφατη οικογενειακή επίσκεψή μας στο «ΚτήμαΜπέλλου», ένα ξενοδοχείο σε αγρόκτημα, στη γη του Ολύμπου.
Βρίσκεται στα 900 μέτρα υψόμετρο, στο δρόμο Κατερίνης-Ελασσόνας, 3 χιλιόμετρα μετά το χωριό του Αγίου Δημητρίου, στην Πιερία.


Βρεθήκαμε εκεί, αφού παραλάβαμε τον «ταλαίπωρο» μπαμπά μας από το Λιτόχωρο, μετά από μιά διήμερη ανάβαση στον Όλυμπο. Εκείνος είχε κανονίσει την ολιγοήμερη διαμονή μας εκεί κι εγώ είχα συμφωνήσει με λίγο βαριά καρδιά είναι η αλήθεια, αφού οι τιμές ήταν λίγο «τσιμπημένες» για την τσέπη μας και γιατί «καλοκαιριάτικα βουνό βρε παιδί μου»;
Όλοι όμως οι δισταγμοί μου, έμελλαν να καταρρεύσουν κυριολεκτικά, μπροστά σ’αυτό που με περίμενε: πανέμορφο τοπίο, όμορφα δωμάτια προσεγμένα στην παραμικρή λεπτομέρεια, εξαιρετικό φαγητό με βιολογικά προϊόντα από τον κήπο τους και φάρμες της περιοχής και το κυριότερο φιλοξενία με όλη την «ξεχασμένη» σημασία της λέξης, από αρχοντικούς, ευγενικούς, αγνούς και ωραίους ανθρώπους (στην όψη, στο μυαλό και στην ψυχή): την οικογένεια Μπέλλου!
Είναι από τις λίγες φορές στη ζωή μου που νιώθω πως οι λέξεις είναι φτωχές για να περιγράψω αυτό που αισθάνθηκα να με πλημμυρίζει μένοντας σ’αυτόν τον ξενώνα και συναναστρεφόμενη το Λάζαρο, τη Θεοδώρα και τη Στέλλα Μπέλλου.


Ακόμη και το παιδί μου, παρόλο που δεν βρήκε άλλα παιδιά στον ξενώνα την περίοδο εκείνη για να παίξει, πέρασε υπέροχα και δεν ήθελε να φύγουμε στο τέλος, όπως κι εμείς άλλωστε!
Οι μετακινήσεις μας δεν ήταν πολλές, (η ανάβαση στον Όλυμπο έβγαλε ολίγον νοκ-ουτ τον μπαμπά μας), αλλά δεν είχαμε και διάθεση να μετακινηθούμε ιδιαίτερα.
Η ηρεμία και η γαλήνη του τοπίου, σε συνδυασμό με την διακριτική παρουσία και ευγένεια των φίλων μας πια από την οικογένεια Μπέλλου, καθώς και οι κοτούλες, ο κόκορας, οι γατούλες του αγροκτήματος, αλλά και η πισίνα, η μικρούλα παιδική χαρά, το πινγκ-πονγκ και τα πολλά βιβλία της βιβλιοθήκης (παιδικά και μη) μας κρατούσαν απασχολημένους.


Ιδιαίτερα βέβαια βοήθησε σ’αυτό και η πεντανόστιμη κουζίνα του ξενώνα που μπορούσες να γευτείς όποια ώρα ήθελες. Μιλάω σοβαρά, δεν υπήρχε ωράριο στην τραπεζαρία και τελικά ούτε και μενού, αφού πάντα είχαν κάτι διαφορετικό και εξαιρετικά νόστιμο να προτείνουν!


 Η μοναδική μας μεγάλη εκδρομή ήταν στο Βελβεντό μιά πανέμορφη κωμόπολη, μέσα από μοναδικής ομορφιάς ορεινά τοπία. Κάποια από αυτά τα μέρη είναι καταφύγια θηραμάτων. Σταθήκαμε τυχεροί και προλάβαμε να δούμε ένα μικρό ελαφάκι πριν εξαφανιστεί στο δάσος!
Στο περιποιημένο Βελβεντό με την τεχνητή λίμνη του Πολυφήτου στα πόδια του, που δημιουργεί εξαιρετικό κλίμα για την καλλιέργεια αμπελιών, επισκεφτήκαμε οινοποιείο της περιοχής, όπου μας ξενάγησαν και προμηθευτήκαμε αφού δοκιμάσαμε πρώτα, εξαιρετικό κρασί παραγωγής τους.


 Την τελευταία μέρα της παραμονής μας απολαύσαμε και μία μπόρα το απόγευμα, με το ουράνιο τόξο να προβάλλει αμέσως μετά και γέμισε η ατμόσφαιρα αρώματα!
΄Οχι ότι χρειαζόμασταν τη βροχούλα για να δροσιστούμε, αφού η θερμοκρασία στην περιοχή δεν ξεπερνούσε την ημέρα τους 28 βαθμούς κελσίου!  


Η εμπειρία ήταν εξαιρετική, η περιοχή, ο ξενώνας και οι ολοκαίνουργιοι φίλοι μας, μάς «έκλεψαν» κυριολεκτικά την καρδιά κι εμείς ελπίζουμε να καταφέρουμε να τους ξαναεπισκεφτούμε διάφορες εποχές του χρόνου, όπως υποσχεθήκαμε.
Όταν γνωρίζεις τέτοιους ανθρώπους που πασχίζουν για κάτι τόσο όμορφο, όχι μόνο οφείλεις να  τους υποστηρίξεις, αλλά εγώ προσωπικά νοιώθω πως υπάρχει ακόμη ελπίδα για προκοπή στον τόπο μας!  
       

2 σχόλια:

  1. Μπράβο που μας τα είπες, θα το έχουμε υπ'όψην!
    Καλή συνέχεια στη θαλασσίτσα τώρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μπράβο πολύ χαίρομαι που περάσατε ωραία!!!
    Και σε άλλα με υγεία!

    ΑπάντησηΔιαγραφή