Τρίτη, 31 Δεκεμβρίου 2013

Ελπίδα...

Από μικρό παιδί μου άρεσε πολύ η γιορτή της αλλαγής του χρόνου... Όλη αυτή η προσμονή, οι απολογισμοί, τα σχέδια, οι αποφάσεις, οι ευχές, η γιορτινή διάθεση, η τάση να ξεχαστούν τα παλιά και να γίνει μια καινούργια αρχή και προπάντων η ελπίδα ότι κάτι, (αν όχι όλα), θα αλλάξει...
Και στην αρχή του επόμενου χρόνου έμενα πάντα λίγο μουδιασμένη, γιατί η επόμενη μέρα ήταν τελικά ίδια και απαράλλαχτη... Με το μυαλό μου του μικρού παιδιού φανταζόμουν ότι το ξημέρωμα της ακριβώς επόμενης μέρας θα εξαφάνιζε τα προβλήματά μου και θα ήταν όλα, μα όλα, διαφορετικά...σαν μια καλή νεράιδα να το έκανε όλο αυτό με το μαγικό της ραβδάκι...
Η στάση αυτή συνεχίστηκε τα επόμενα χρόνια και μάλιστα πολλαπλασιάστηκε, αφού καινούργιοι απολογισμοί, σχέδια, αποφάσεις, ευχές, γιορτινή διάθεση, τάση να ξεχαστούν τα παλιά και να γίνει καινούργια αρχή και κυρίως...ελπίδα, συνόδευαν την έναρξη της καινούργιας σχολικής ή φοιτητικής χρονιάς, αλλά και την επέτειο των γενεθλίων.
Αυτή μου την τάση την ενίσχυαν και τα αποτελέσματα των ετήσιων απολογισμών, αφού στο τέλος πάντα, μα πάντα, κάτι είχε αλλάξει!
Αυτή είναι άλλωστε η ζωή: τα χρόνια που κουβαλάω στην πλάτη μου και οι εμπειρίες μου (ακούγομαι σαν μαθουσάλας τώρα το ξέρω) με δίδαξαν, (κάποιες φορές με πολύ σκληρό τρόπο), πως ακόμα και οι εξαιρετικά άσχημες στιγμές, πάντα, μα πάντα, είναι για καλό, ακόμη και αν δεν μπορείς να το διακρίνεις τη δεδομένη στιγμή....
Έτσι έμαθα σιγά σιγά να προσπαθώ να εστιάζω στα θετικά και να εξακολουθώ να ελπίζω για το καλύτερο, ακόμη και αν όλα γύρω μοιάζουν ζοφερά.  
Παρόλα αυτά, πάντα, μα πάντα, περίμενα την καλή νεράιδα με το μαγικό της ραβδάκι να κάνει τις αλλαγές...άμεσα και φυσικά πάντα, μα πάντα, απογοητευόμουν...
Δεν το μαρτυρούσα βέβαια πουθενά, αλλά πια τελείωσαν τα ψέματα και καλό είναι να μην έχει κανείς ψευδαισθήσεις...
Φέτος λοιπόν που η χρονιά που φεύγει ήταν ιδιαίτερα δύσκολη για μένα και οι προσπάθειές μου στην εστίαση στα θετικά δεν ήταν ιδιαίτερα πετυχημένες, προσπαθώ να πείσω το μικρό κοριτσάκι μέσα μου, να μην περιμένει την καλή νεράιδα με το μαγικό της ραβδάκι την ακριβώς επόμενη μέρα, για να μην απογοητευθεί ακόμη μία φορά, αλλά να του δώσω να καταλάβει, πως τα ζόρια θα οδηγήσουν αργά ή γρήγορα σε αλλαγές που τελικά θα είναι για καλό...
Δεν ξέρω αν θα πείσω την μικρή Φλώρα, αλλά έτσι ή αλλιώς, η ελπίδα πεθαίνει τελευταία...


Καλή χρονιά αγαπημένοι, με υγεία, αγάπη και προπάντων ελπίδα!
  


4 σχόλια:

  1. Καλη χρονια Φλωρα κι ακομη καλυτερη στη μικρη Φλωρα:-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Όσο υπάρχει ελπίδα, όλα έχουν θετική δυναμική μέσα τους και όλα μπορούν να γίνουν καλύτερα και θα γίνουν.

    Kαλή Χρονιά!
    Φιλιά, Φλώρα μικρή και Φλώρα μεγάλη! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Δεν ξέρω αν μου αρέσουν οι απολογισμοί... Μάλλον όχι... γιατί στο τέλος πάντα χαμένος βγαίνεις... πάντα βλέπεις ότι έχεις κάνει λιγότερα από αυτά που είχες βάλει για στόχο...
    Μου αρέσουν όμως τα νέα ξεκινήματα...
    Καλή χρονιά κι εύχομαι όλα τα άσχημα να μείνουν πίσω!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλή Χρονιά, Φλώρα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή