Ελπίδα...
Από μικρό παιδί μου άρεσε πολύ η γιορτή της αλλαγής του χρόνου... Όλη αυτή η προσμονή, οι απολογισμοί, τα σχέδια, οι αποφάσεις, οι ευχές, η γιορτινή διάθεση, η τάση να ξεχαστούν τα παλιά και να γίνει μια καινούργια αρχή και προπάντων η ελπίδα ότι κάτι, (αν όχι όλα), θα αλλάξει... Και στην αρχή του επόμενου χρόνου έμενα πάντα λίγο μουδιασμένη, γιατί η επόμενη μέρα ήταν τελικά ίδια και απαράλλαχτη... Με το μυαλό μου του μικρού παιδιού φανταζόμουν ότι το ξημέρωμα της ακριβώς επόμενης μέρας θα εξαφάνιζε τα προβλήματά μου και θα ήταν όλα, μα όλα, διαφορετικά...σαν μια καλή νεράιδα να το έκανε όλο αυτό με το μαγικό της ραβδάκι... Η στάση αυτή συνεχίστηκε τα επόμενα χρόνια και μάλιστα πολλαπλασιάστηκε, αφού καινούργιοι απολογισμοί, σχέδια, αποφάσεις, ευχές, γιορτινή διάθεση, τάση να ξεχαστούν τα παλιά και να γίνει καινούργια αρχή και κυρίως...ελπίδα, συνόδευαν την έναρξη της καινούργιας σχολικής ή φοιτητικής χρονιάς, αλλά και την επέτειο των γενεθλίων. Αυτή μου την τάση την ενίσχυαν κ...