Φτερουγίσματα

Στιγμές ανεκτίμητες: Το παλικαράκι μου βάλθηκε σήμερα το πρωί να γράψει γράμμα στον Άγιο Βασίλη. Του έχουμε πει να δίνει τρεις εναλλακτικές(!) στον Άγιο Βασίλη για να μην βρεθεί ποτέ σε «δύσκολη θέση» αν τυχόν και δεν «μπορεί» ή δε «βρίσκει» την πρώτη του επιλογή. Ιδού το προσχέδιο του γράμματος για τον Άγιο Βασίλη: «ΑΓΑΠΙΤΕ ΜΟΥ ΑΗ ΒΑΣΙΛΙ ΕΠΙΔΙΝ ΟΛΟ ΤΟ ΧΡΟΝΟ ΙΜΟΥΝΑ ΚΑΛΟ ΠΕΔΙ ΑΜΑ ΜΠΟΡΙΣ Ν ΜΟΥ ΦΕΡΙΣ ΚΟΡΜΙΤΙ Ι ΕΝΑ ΠΕΔΙΚΟ ΡΟΛΟΙ ΤΙΧΟΥ Ι ΜΙΑ ΜΙΚΡΙ ΤΡΛΑΣΙΤΣΑ» Επειδή το μουτζούρωσε λίγο, η μαμά «βοήθησε» λίγο υπαγορεύοντας τα γράμματα: «ΑΓΑΠΗΤΕ ΜΟΥ ΑΗ ΒΑΣΙΛΗ ΕΠΕΙΔΗ ΟΛΟ ΤΟ ΧΡΟΝΟ ΗΜΟΥΝΑ ΚΑΛΟ ΠΑΙΔΙ ΑΜΑ ΜΠΟΡΕΙΣ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΜΟΥ ΦΕΡΕΙΣ ΜΕΡΙΚΑ ΚΟΡΜΙΤΙ Η ΕΝΑ ΠΑΙΔΙΚΟ ΡΟΛΟΙ ΤΟΙΧΟΥ Η ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΙΤΣΑ ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ ΜΕ ΑΓΑΠΗ ΑΓΓΕΛΟΣ» Ζωγραφίσαμε τους ταράνδους του Άγιου Βασίλη (με κουδουνάκια στο λαιμό), το στάβλο (με το σανό μέσα), τα αστέρια (να χαμογελάνε όλα), ένα λουλουδάκι και μία καρδιά και φυσικά το φάκελλο με μιά καρδιά: Η τρίτη επιλογή ομολογώ ...

Η θεία Μαρίκα (αδερφή μου!) πήγε με τον ανιψιό της (παιδί μου!) και την βαφτισιμιά της σε παιδικό θέατρο και κάνει: Ανταπόκριση για τα «Φτερουγίσματα»: Ομάδα Κουκλοθέατρου και Αφήγησης Παραμυθιών ΦΤΟΥΞΕΛΕΥΤΕΡΙΑ Θέατρο Studio Μαυρομιχάλη Μαυρομιχάλη 134 Λοιπόν… Την ομάδα δεν την ήξερα κι ούτε είχα ακούσει τίποτα γι’ αυτήν. ‘Όχι ότι ασχολούμαι και πάρα πολύ με τα παιδικά, αλλά έχω ανιψιό και βαφτισιμιά, οπότε όλο και κάτι «παίρνει» τ'αυτί μου. Δεν είχα ακούσει λοιπόν, μέχρι που «έπεσα» πάνω σε μια προσφορά στο ίντερνετ, με την οποία δύο άτομα μπορούσαν να παρακολουθήσουν την παράσταση «Γιατί φυσάει ο άνεμος» μ'ένα εισιτήριο. Ακολούθησα το λίνκ της ομάδας , ενδιαφέρον μου φάνηκε, έτσι αποφάσισα να εκμεταλλευτώ την προσφορά και να κάνω ένα δώρο στα πιτσιρίκια «μου». Την Κυριακή στις 5 παρά τέταρτο το απόγευμα, ήμασταν στο θέατρο «Studio Μαυρομιχάλη». Από την στιγμή που πλησιάσαμε στο ταμείο του θεάτρου, μπήκαμε κατευθείαν σε ένα άλλο κλίμα, αυτό το χαρούμενο, το παιδικό...

Με την ευκαιρία της ονομαστικής γιορτής του Άγγελού μου αύριο, επανέρχομαι, (σε πείσμα της γενικότερης κατήφειας), με ολοκαίνουργιες ατάκες που έκαναν να «σκάσει» το χειλάκι μας... Παίζοντας ποδόσφαιρο στην πλατεία της γειτονιάς μ'ένα μεγαλύτερο παιδάκι που φοράει μια μπλούζα της Barcelona με το όνομα του Mesi: -Ο Mesi είναι καλός, εσένα δεν σε βλέπω! Εξηγώντας μου κάτι καινούργιο που έχει καταφέρει τον τελευταίο καιρό: -Απ'όταν έγινα «πεντάρων»... (πέντε χρονών) Θέλω να του κόψω τα νύχια των χεριών. Πάντα προσπαθεί να το καθυστερήσει, αν μπορέσει και να το αναβάλλει. Ενίοτε χρησιμοποιεί και το χιούμορ. Παίρνει μισοκακόμοιρο ύφος, βάζει τα χέρια του κάτω από τις μασχάλες του και: -Όχι μαμά τα «χεριάκια» μου! Συνηθίζουμε να τον ενημερώνουμε όταν πρόκειται να φύγουμε από κάπου για να γυρίσουμε σπίτι, πως σε 10 λεπτά αναχωρούμε για να μην έχουμε γκρίνιες. Όταν φτάνει η ώρα αρχίζει τις διαπραγματεύσεις: -Έλα μαμά, θέλω ένα «τριάλεπτο» ή «δυάλεπτο» ακόμη! Τρώγοντας το...