Κυριακή, 27 Δεκεμβρίου 2009

Αττικό Ζωολογικό Πάρκο

Το Σάββατο που μας πέρασε πήγαμε οικογενειακώς στο Αττικό Ζωολογικό Πάρκο στα Σπάτα. Είχαμε πάει άλλες δύο φορές τα τελευταία 2 χρόνια και έχω να επισημάνω τα εξής:

Είναι μιά πολύ αξιόλογη προσπάθεια που δεν έχει να ζηλέψει τίποτε από τα αντίστοιχα ευρωπαϊκά πάρκα. Κάθε φορά που το επισκεφτήκαμε είχε και καινούργια πτέρυγα με νεοφερμένα ζώα.
Τα ζώα έχουν μεγάλους χώρους για να βολτάρουν και χαίρουν μεγάλης φροντίδας, (διευκρινίζω ότι θα προτιμούσα όλα αυτά τα ζώα να μπορούσαν να ζούν άφοβα στο φυσικό τους περιβάλλον, αλλά αφού τα έχουμε καταφέρει έτσι και τα περισσότερα απειλούνταν ή απειλούνται με εξαφάνιση, ας τα φροντίζουμε έστω και σε συνθήκες αιχμαλωσίας!) Αυτή τη φορά υπήρχαν πολλά νεογέννητα ζωάκια όλων των ειδών. Δυστυχώς υπάρχουν πάντα οι ασυνείδητοι, που παρόλες τις προειδοποιήσεις ότι απαγορεύεται, ταϊζουν ή πετούν αντικείμενα στα ζώα!

Κατά τη γνώμη μου η καλύτερη εποχή για να επισκεφτεί κανείς τα πάρκο (ή μάλλον ο καλύτερος καιρός, γιατί εποχές δεν υπάρχουν πλέον), είναι με συννεφιά και όχι πολύ ζέστη, γιατί έτσι και τα ζώα κυκλοφορούν και δεν είναι αλαλιασμένα από τη ζέστη και οι επισκέπτες το ίδιο!

Επίσης αν κρίνω από τις αντιδράσεις του παιδιού μου, η καλύτερη ηλικία είναι μετά τα 3 τουλάχιστον, όπου πλέον καταλαβαίνει καλύτερα τί βλέπει και συμμετέχει!

Δυστυχώς είναι μια σχετικά ακριβή οικογενειακή έξοδος αν υπολογίσει κανείς τα 14 ευρώ το άτομο για τον ενήλικα και τα 10 ευρώ για τα παιδιά από 3 έως 12 ετών, καθώς και τη βενζίνη και τα διόδια. Επίσης όλο και κάτι θα χρειαστεί να αγοράσεις για να φας ή/και να πιείς, αφού η επίσκεψη λόγω μεγάλης έκτασης του πάρκου διαρκεί πάνω από 3 ώρες!

Παρόλα αυτά αξίζει μια βόλτα προς τα εκεί με το καμάρι σας!

Με την ευκαιρία να σας ευχηθώ από καρδιάς χρόνια πολλά και καλά και ένα καινούργιο χρόνο με υγεία και περισσότερο δημιουργικό και ποιοτικό χρόνο για μας και τα παιδιά μας!

Αττικό Ζωολογικό Πάρκο
Θέση Υαλού Σπάτα
www.atticapark.com

Τρίτη, 15 Δεκεμβρίου 2009

Παιδική παράσταση!

Στα πλαίσια της εκδήλωσης του Χατζηκυριάκειου Ιδρύματος το προηγούμενο Σαββατοκύριακο στο σταθμό του μετρό στο Σύνταγμα, έγινε η επίσημη πρόβα μιας πολλά υποσχόμενης παιδικής παράστασης, (το ξέρω γιατί έχω δει πρόβες), την οποία δυστυχώς δεν κατάφερα να παρακολουθήσω με το παιδί μου, λόγω ανωτέρας βίας (βλέπε ασθένεια). Έστειλα όμως αντιπρόσωπο την αδερφή μου, η οποία έχει εμπειρία από παιδιά και έχω εμπιστοσύνη στη γνώμη της. Μόλις οριστικοποιηθούν τα της παράστασης από τον καινούργιο χρόνο θα σας ενημερώσω αναλυτικότερα.

Η Μαρίκα λοιπόν μας ενημερώνει:

«Τι το ήθελε το post για την ομοιοπαθητική η αδερφή μου; Να ‘σου ο ανιψιός άρρωστος, μη χάσει! Έτσι δεν μπόρεσαν, μαμά και γιος να έρθουν στο σύνταγμα να παρακολουθήσουν την καταπληκτική παράσταση από την ερασιτεχνική ομάδα «Τρείς λαλούν και δυό χορεύουν!»
Έτσι προσφέρθηκα από μόνη μου, να γράψω εγώ τις εντυπώσεις μου, για την παράσταση με τίτλο «Η μεγάλη απόφαση του κούκου». Παρακαλώ την επιείκεια σας, γιατί με τις περιγραφές δεν τα πάω και πολύ καλά.

Έχουμε και λέμε λοιπόν!

Η παράσταση κράτησε λίγο παραπάνω από μισή ώρα. Το σενάριο το έχει γράψει η Μαρία Αντωνίου. Τα κουστούμια ήταν καταπληκτικά κατά τη γνώμη μου και κατά τη γνώμη μιας παρέας, που στεκόταν από πίσω μου και έτυχε να τους ακούσω να εκφράζονται με ενθουσιασμό για τα κουστούμια. Από ό,τι έμαθα εκ των υστέρων από την Φλώρα, τα κουστούμια τα έραψε ερασιτέχνης!

Το θέμα έχει να κάνει με έναν κούκο που αναγκάζεται να φύγει από την αυλή που ζει, για να μην τον φάνε οι άνθρωποι. Είχε πολύ ωραία μηνύματα μέσα το σενάριο και μου άρεσε, το ότι τα έλεγε ξεκάθαρα, χωρίς να ψάχνεις να δεις τι θέλει να πει ο ποιητής κι επίσης το ότι δεν τα επαναλάμβανε ξανά και ξανά για να τα εμπεδώσουμε. Δεν ξέρω για σας, αλλά εμένα με εκνευρίζουν κάτι θεατρικά που λένε ξανά και ξανά την ίδια πρόταση γιατί έχει βαθύ νόημα. (σαν τις σαπουνόπερες ένα πράγμα)

Οι «ηθοποιοί», αφού όλοι έπαιζαν ερασιτεχνικά (εκτός ίσως από τον κούκο από όσο μου είπε η αδερφή μου πάντα), ήταν όλοι καταπληκτικοί. Θεωρώ ότι η παράσταση αν και ερασιτεχνική, ήταν κλάσης ανώτερη από αρκετές επαγγελματικές παραστάσεις που έχει τύχει να παρακολουθήσω στο παρελθόν. Κι επειδή έχω οργανώσει κι εγώ παραστάσεις ερασιτεχνικές, μπορώ να πω ότι η συγκεκριμένη ήταν μια πολύ καλά δουλεμένη παράσταση, σε πλαίσια επαγγελματικά!

Κάτι άλλο που μου άρεσε είναι η ενημέρωση που έγινε στην αρχή ότι σε 5 λεπτά ξεκινάνε, καθώς κι ο τρόπος που έγινε.

Από κλεφτές ματιές που έριχνα στα πιτσιρίκια που παρακολουθούσαν την παράσταση, τα έβλεπα να κάθονται ήσυχα και να παρακολουθούν με ενδιαφέρον και δεν σηκώθηκαν παρά μόνο αφού τελείωσε η παράσταση! Νομίζω σ αυτό συντέλεσε και η διάρκεια της παράστασης, αφού δεν ήταν πολύ μεγάλη, ώστε να βαρεθούν.

Αν έχουν σκοπό να μεγαλώσουν την διάρκεια της παράστασης, όπως έμαθα από την ίδια σταθερή πηγή, την αδερφή μου, θα πρέπει κατά τη γνώμη μου να γίνει πολύ προσεχτικά.

Γενικά δεν έχω να κάνω κανένα αρνητικό σχόλιο, εκτός από μια ένσταση στην υπόθεση του έργου. Ο κούκος μπορεί να γίνει και κόκορας κρασάτος;»


Πέμπτη, 10 Δεκεμβρίου 2009

Ομοιοπαθητική!!!

Σήμερα επέλεξα να μοιραστώ μαζί σας την εμπειρία μου με την ομοιοπαθητική για παιδιά. Ξέρω πως είναι ένα αμφιλεγόμενο θέμα για πολλούς και διαφόρους λόγους, αλλά εγώ θα σας καταθέσω από καρδιάς κάποια δεδομένα και εσείς θα πράξετε ανάλογα με το πώς νιώθετε και πιστεύετε.

Την ομοιοπαθητική την γνώρισα όταν το 2003 ή 2004 αφού διαπιστώθηκε ότι πάσχω από αλλεργικό βρογχικό άσθμα στα καλά καθούμενα, μου πρότειναν έναν ομοιοπαθητικό. Πήγα γιατί απεχθάνομαι τα χρόνια νοσήματα και μου φαινόταν αδιανόητο να παίρνω φάρμακα μιά ζωή. Λόγω ιδιοσυγκρασίας επίσης έβαλα χρονικό περιθώριο έναν χρόνο, γιατί δεν μου αρέσει να προσπαθώ 15 χρόνια τούρκικα και να μην έχω αποτέλεσμα.

Δεν είχα θεαματικά αποτελέσματα, μάλλον είχα πρόβλημα επικοινωνίας και με τον άνθρωπο που με κούραρε και στον ένα χρόνο σταμάτησα άδοξα, αφού δεν είχα καταφέρει να κόψω το φάρμακο που έπαιρνα, όπως ήλπιζα.
Τώρα που γνώρισα και συνεργάστηκα με τον ομοιοπαθητικό που κουράρει το παιδί μου, κατάλαβα κι άλλα πράγματα εκτός των παραπάνω για την άδοξη συνεργασία, αλλά νομίζω πως δεν χρειάζεται να μακρηγορήσω.

Ο Άγγελός μου λοιπόν παρουσίαζε από πέρισι το εξής: με το που συναχωνόταν και άρχιζε να τρέχει η μύτη του και να φταρνίζεται, την επόμενη μέρα είχε βήχα πολύ που στο τέλος τού προκαλούσε και δύσπνοια και την τρίτη μέρα είχε βρογχίτιδα ή πιο σπάνια ωτίτιδα! Με τέτοια ταχύτητα και έτσι για να το προλάβουμε και να αποφύγουμε την αντιβίωση, τον πλακώναμε στο Aerolin και Flixotide.

Νομίζω ότι οι περισσότεροι γονείς και περισσότερο ίσως οι μαμάδες, προβληματίζονται όταν το παιδί τους παίρνει με τέτοια συχνότητα φάρμακα και δεν ησυχάζουν όταν ακούν ότι άμα μεγαλώσει δεν θα έχει ασθματικές βρογχίτιδες πιά. Τουλάχιστον εμένα δεν με καθησύχαζε καθόλου μια τέτοια είδους διαβεβαίωση!

Έτσι αποφάσισα όταν μου πρότεινε μια φίλη που εκτιμώ και εμπιστεύομαι πολύ, τον συγκεκριμένο ομοιοπαθητικό, να δοκιμάσω ξανά με το παιδί μου αυτή τη φορά.

Σας καταθέτω λοιπόν ότι μετά από προσπάθεια, (θέλει υπομονή να βρείς το ομοιοπαθητικό φάρμακο που ταιριάζει απόλυτα στον κάθε άνθρωπο) και μετά από δύο-τρεις φορές που καταφύγαμε πάλι στο Aerolin και στο Flixotide, (σαφώς και δεν το διακινδυνεύεις όταν χειροτερεύει το παιδί σου), τα καταφέραμε να ξεπεράσουμε δύο φορές προβλήματα μόνο με ομοιoπαθητικά φάρμακα!

Και για να σας προλάβω, τα ομοιoπαθητικά φάρμακα είναι απολύτως αβλαβή, (υπάρχει βιβλιογραφία στο εμπόριο που μπορεί να καταφύγει όποιος αναρωτιέται), δεν έχουν ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΑ, σε αντίθεση με τα χημικά φάρμακα που ποτίζουμε τα παιδιά μας.

Και για να μην παρεξηγηθώ, δεν λέω ότι η συμβατική ιατρική είναι άχρηστη, αλλά νομίζω ότι ειδικά στην Ελλάδα, το παρακάνουμε λίγο με τα φάρμακα γενικώς και σε κάθε περίπτωση το ιδανικό θα ήταν η αγαστή συνεργασία της συμβατικής με την ολιστική ιατρική.

Είστε ευπρόσδεκτοι να επικοινωνήσετε μαζί μου για να σας λύσω απορίες και να σας δώσω περισσότερες πληροφορίες.

Παραθέτω παρακάτω τα στοιχεία του ευγενέστατου, υπομονετικού, συνεργάσιμου και ήρεμου αυτού ανθρώπου που με βοήθησε με το παιδί μου και ελπίζω να βοηθήσει και εμένα πια:

Matthias Waeger
Μέλος του Συλλόγου Ομοιοπαθητικών Ελλάδος
Συνεδρίες γίνονται στα αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά και ελληνικά
Όθωνος 99, Κηφισιά
τηλ.2108085211
κιν.6944317319
www.olistikitherapeia.gr

Παρασκευή, 20 Νοεμβρίου 2009

MIKY KAI MINI-DISNEY ON ICE

Η κουμπάρα μου με ξεσήκωσε πριν από δύο εβδομάδες και κλείσαμε εισιτήρια να πάμε στην παράσταση τής καλλιτεχνικής ομάδας Holiday On Ice: ΕΝΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ-DISNEY ON ICE μέσω internet για προχθές Τετάρτη 18/11/2009. Τα εισιτήρια κόστιζαν 12 ευρώ το άτομο (τα πιό οικονομικά) και έτσι βγάλαμε 2 εισιτήρια με το σκεπτικό ότι ο Άγγελος θα καθόταν στην αγκαλιά μας, όπως είχαν διαβεβαιώσει τηλεφωνικώς την κουμπάρα μου. Μου περιέγραψε με τα ομορφότερα λόγια ότι ο γιος της πέρισι σε μία ανάλογη παράσταση παρόλο που ήταν μόλις 18 μηνών είχε χαζέψει!

Πήγαμε λοιπόν και ορίστε οι εντυπώσεις:

Το σόου μάς ταξιδεύει στα παραμύθια, στον κόσμο του Πίτερ Παν, της Μικρής Γοργόνας, του Βασιλιά των Λιονταριών και άλλων ηρώων της Ντίσνεϊ. Ο Μίκυ και η Μίνι, ο Ντόναλντ, η Νταίζη και ο Γκούφη ουσιαστικά είναι σαν παρουσιαστές που κατά κάποιο τρόπο συνδέουν την μία ιστορία με την άλλη.

Πράγματι ο μικρός μου χάζεψε με τα χρώματα, τη μουσική και τις πολύ όμορφες φιγούρες ταινιών κινουμένων σχεδίων του Ντίσνευ. Κατά την γνώμη μου το χάρηκαν ακόμη περισσότερο τα παιδιά που έχουν παρακολουθήσει αυτές τις ταινίες και αναγνώριζαν τις φιγούρες.

Δυστυχώς σε ένα τόσο μεγάλο χώρο με τόσα παιδιά (και άρα φασαρία), παρόλο που μιλούσαν από τα μεγάφωνα, πολλές φορές δεν άκουγες τις στιχομυθίες.

Επίσης να είστε προετοιμασμένοι ότι το καμάρι σας θα ζηλέψει όλα τα παιχνίδια, μπιχλιμπιδάκια κλπ. που έχουν σχέση με την παράσταση και που πολύ έξυπνα πουλάνε σε κάθε γωνιά, αλλά και θα βλέπει να κρατούν άλλα παιδιά.

Για μένα αυτό ήταν το πιο δύσκολο κομμάτι της βραδιάς, μαζί με την έκπληξη που μας επιφύλαξαν οι υπεύθυνοι αφού τελικά όλοι έπρεπε να πληρώσουν εισιτήριο κι έτσι ο μπαμπάς μας έμεινε απέξω! Δυστυχώς δεν κατάφερε να βγάλει άκρη μαζί με αρκετούς άλλους που είχαν το ίδιο πρόβλημα, γιατί από τα εισιτήρια τους έστελναν στους υπευθύνους και τούμπαλιν και όλοι δήλωναν άγνοια! Ένας πατέρας μάλιστα αναγκάστηκε να αγοράσει πολύ πιο ακριβό εισιτήριο σε άλλη πλευρά του γηπέδου (γιατί μόνο αυτά ήταν διαθέσιμα), μόνο και μόνο για να μπει μέσα και μετά να κάτσει με την οικογένειά του όπως αρχικά είχε προγραμματιστεί με τα παιδιά στην αγκαλιά! Απαράδεκτα πράγματα!

Μπορεί κάποιος να με διαφωτίσει πού πρέπει να κάνω καταγγελία, για να μην δίνουν λάθος πληροφορίες και ταλαιπωρούν τον κόσμο;

Οι παραστάσεις έχουν ώς εξής:

Μεσημ: 14,15,21,22/11 12 μ.
Απόγ: 13-22/11 7.30 μ.μ.
Προπώληση: Public (Σύνταγμα), Metropolis, Village Cinemas, Ticketservices.
Μέχρι 22/11/2009

Προλάβετε είναι πράγματι εντυπωσιακό θέαμα που ενθουσιάζει τα παιδιά όλων των ηλικιών!

Τετάρτη, 11 Νοεμβρίου 2009

ΠΑΡΤΥ!!!

Λοιπόν που λέτε την περασμένη Κυριακή κάναμε παιδικό πάρτυ με αφορμή την ονομαστική εορτή του υιού μου (να τον χαίρομαι!ευχαριστώ!)

Ήταν η πρώτη φορά που τολμήσαμε να φωνάξουμε κλόουν, αφού σε παιδικά πάρτυ όπου είχαμε παρεβρεθεί στο παρελθόν, ο Άγγελος τους φοβόταν τρελλά!

Αυτή τη φορά ίσως λόγω ηλικίας (μεγαλώνει και γίνεται πιο τολμηρός), ίσως λόγω του ότι η Κωνσταντίνα ήταν η παλιά του δασκάλα στον παιδικό σταθμό (και την αναγνώρισε), ίσως επειδή την προειδοποιήσαμε και δεν έβαλε περούκα και το σημαντικότερο ότι είναι μια σκέτη γλύκα η ίδια, ο Άγγελος και όλα τα παιδιά πέρασαν καταπληκτικά!

Το πολύ ενθαρρυντικό ήταν ότι ακόμη και αν κάποια παιδιά δεν ήθελαν να συμμετάσχουν, παρέμεναν στο δωμάτιο παρακολουθώντας και παίζοντας με κάποια παιχνίδια του Άγγελου, (φαντάζομαι ότι τα παιχνίδια φτάνουν περισσεύουν για ένα λόχο σε κάθε σπίτι με παιδιά), χωρίς να δημιουργούν προβλήματα και κυρίως χωρίς να είναι συνεχώς μες τα πόδια μας!

Ξέρω ότι εγώ είμαι που έχω πει μέσω αυτού του ιστολογίου, να περνάμε δημιουργικό χρόνο με τα παιδιά μας και να μην υποκύπτουμε στην εύκολη λύση, αλλά νομίζω ότι ιδίως όταν είσαι η οικοδέσποινα αυτού του πάρτυ και παίρνεις την γενναία απόφαση να μην καταφύγεις σε παιδότοπο, (με ό,τι συνεπάγεται αυτό), δικαιούσαι να κάνεις και μια εξαίρεση! Εξάλλου τα παιδιά ήταν σε καλά χέρια και περνούσαν πραγματικά δημιουργικό χρόνο με την Κωνσταντίνα!

Αυτό που μου άρεσε στην Κωνσταντίνα (αν και δεν έχω προηγούμενη μεγάλη εμπειρία από κλόουν), ήταν ότι με ρώτησε τις ηλικίες των παιδιών και έπαιξε παιχνίδια ανάλογα με τις ηλικίες τους, αλλά επίσης ότι ήταν πολύ ευχάριστη χωρίς αγριοφωνάρες και σφυρίχτρες, (πιστέψτε με, το έχω ζήσει σε παιδικά πάρτυ καλεσμένη και δεν μου έκανε καμία εντύπωση που το παιδί μου φοβόταν, εδώ καμιά φορά τρόμαζα εγώ!) Βέβαια ήταν μικρός ο αριθμός των παιδιών 6 όλα και όλα,  ίσως σε μεγαλύτερους αριθμούς παιδιών να χρειάζεται η σφυρίχτρα τι να πω...

Όπως και να έχει συστήνω την Κωνσταντίνα ανεπιφύλακτα! Χρεώνει 70 ευρώ για μιάμιση ώρα και 10 ευρώ για κάθε επιπλέον μισάωρο. Για 1-2 φορές το χρόνο (γιορτή και γενέθλια) χαλάλι για το βλαστάρι μας, αν είναι να περάσει καλά και να είναι με ανθρώπους που πραγματικά αγαπούν ολόψυχα τα παιδιά και το δείχνουν όπως είναι η Κωνσταντίνα. Και επειδή είναι ντροπαλούλα επικοινωνήστε μαζί μου αν σας ενδιαφέρει να συνεργαστείτε για να σας φέρω σε επαφή.



Τετάρτη, 28 Οκτωβρίου 2009

Οικογενειακή θαλπωρή!

Καμιά φορά τα πολύ απλά πράγματα κάνουν εμάς και τα παιδιά μας ευτυχισμένους, αρκεί να έχουμε την υπομονή να χαμηλώσουμε τους ρυθμούς μας και να αφουγκραστούμε!

Όπως το περασμένο Σαββατοκύριακο που λόγω βροχής και μαζεμένων «οικιακών» υποχρεώσεων βρεθήκαμε όλη η οικογένεια στο σπίτι. Μπαμπάς και γιός μοιράστηκαν μερικές πολύτιμες δημιουργικές στιγμές συναρμολογώντας μια βιβλιοθήκη παρέα. Ο πατέρας είχε την υπομονή και την εξυπνάδα να δεχτεί την βοήθεια του γιου του, καθυστερώντας ίσως λίγο. Ο γιος ένιωσε χρήσιμος και υπερήφανος για τη βοήθεια που προσέφερε με τον τρόπο που μπορούσε και επιπλέον στο τέλος περάσαμε και μερικές μοναδικά δημιουργικές στιγμές όλοι μαζί, όταν ξαπλώσαμε πάνω στα χαρτόκουτα από τη συσκευασία και τα ζωγραφίσαμε!

Δεν χρειάζονται τελικά μαγικές συνταγές! Είναι τόσο απλό αλλά και τόσο δύσκολο συγχρόνως να το σκεφτούμε χαμένοι μέσα στην καθημερινή τρέλλα και τις ατελείωτες υποχρεώσεις μας!

Η γιαγιά μου συνήθιζε να λέει: ,«η θειά μου πέθανε, και οι δουλειές της μείνανε!» Ας το θυμόμαστε αυτό κάθε φορά που αρνιόμαστε λίγη από την προσοχή μας στο βλασταράκι μας, (πρώτη και καλύτερη εγώ), με το πρόσχημα ότι έχουμε δουλειά! Είναι στιγμές ανεκτίμητες που δεν τις αναπληρώνουν όλα τα παιδικά θέατρα, οι παρουσιάσεις παιδικών βιβλίων και τα allou fun park του κόσμου!

Να χαίρεστε τα παιδιά σας!

Παρασκευή, 16 Οκτωβρίου 2009

Allou Fun Park kidom (για παιδιά 3 ετών και πάνω)

Το περασμένο Σάββατο καταφέραμε να πάμε τον μικρούλη μας στο Allou Fun Park kidom που είναι για παιδιά, δίπλα στο μεγάλο, στο Ρέντη (www.alloufunpark.gr)

Εσείς το ξέρατε ότι διοργανώνουν και παιδικά πάρτυ; Εγώ δεν το ήξερα μέχρι τον περασμένο Ιούνιο που μια αγαπημένη φίλη διοργάνωσε το πάρτυ των γενεθλίων του γιόκα της. Ο δικός μου γιός πέρασε καταπληκτικά και έκτοτε κάθε φορά που περνούσαμε από την εθνική οδό Αθηνών-Λαμίας στο ύψος του Ρέντη μου έλεγε: «Μαμά, εδώ ήταν το πάρτυ του Φράνς!Και πότε θα πάμε στα αυτοκινητάκια;»

Έτσι λοιπόν βρεθήκαμε εκεί και ο μικρός απλώς ξεσάλωσε!

Συμφέρει να αγοράσεις την κάρτα με 21 ευρώ που επιτρέπει στο σπλάχνο σας να πάει όσες φορές θέλει σε όλα τα παιχνίδια (εκτός από 3 που σε ενημερώνουν ποιά είναι στο ταμείο). Το καλό είναι ότι στην ηλικία που είναι ο Άγγελος (3 μιση χρονών) μπορεί να μπεί σε όλα τα παιχνίδια, (εκτός από ένα που είναι για παιδιά άνω των 4 ετών), το προσωπικό είναι νέα παιδιά πολύ ευγενικά και εξυπηρετικά, σε αρκετά παιχνίδια είναι υποχρεωτικό να συνοδεύεται από έναν ενήλικα, πράγμα που επιτρέπει να γίνουν οι γονείς και πάλι παιδιά!

Ο Άγγελος έκανε έναν καινούργιο φίλο, εμείς οι γονείς μιλήσαμε, γελάσαμε και αλλάξαμε τηλέφωνα με τους γονείς του καινούργιου φίλου του παιδιού μας και γενικά περάσαμε πολύ όμορφα.

Τα μειονεκτήματα είναι ότι αν θελήσεις να πιεις έναν καφέ ή να φας κάτι (γιατί οι ώρες είναι πολλές) «ξεφεύγεις» οικονομικά. Ήδη τα 21 ευρώ δεν είναι και λίγα. Επίσης αν ο καιρός είναι πολύ ζεστός ή βρέχει δεν είναι ότι καλύτερο γιατί είναι υπαίθριο. Τέλος φεύγεις με πονοκέφαλο από τη μουσική, τις φωνές και το θόρυβο από τα μηχανήματα!

Αξίζει όμως για μια φορά στο τόσο (ανάλογα με τον οικογενειακό προϋπολογισμό), γιατί πραγματικά τα παιδιά περνούν αξέχαστα και οι γονείς πραγματικά έχουν την δυνατότητα να παίξουν με τα παιδιά τους!

Καλά τρελλά παιχνίδια!

Δευτέρα, 5 Οκτωβρίου 2009

Αποτυχημένες προσπάθειες!

Δυστυχώς κάποια σοβαρά προβλήματα στη δουλειά, δεν μου επιτρέπουν να κάνω πράγματα με τον Άγγελο και να σας τα επικοινωνώ, όσο συχνά θα ήθελα.
Είναι κι αυτό μέσα στη ζωή δυστυχώς, όπως και το να μην είναι πάντα πετυχημένες οι απόπειρες δημιουργικού παιχνιδιού με το παιδί μας.
Το μοιράζομαι μαζί σας, γιατί είμαι σίγουρη ότι σας τυχαίνει συχνά και η πρόθεσή μου δεν είναι να σας παρουσιάζω τα πράγματα ιδανικά, αλλά έτσι όπως ακριβώς είναι.

Πρόσφατα, πήρα ένα βιβλίο που ονομάζεται:«365 μέρες χωρίς τηλεόραση» των Στηβ & Ρουθ Μπένετ από τις εκδόσεις Καστανιώτη.
Είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον γιατί έχει πολλές ιδέες για παιχνίδια με το παιδί μας, μέσα ή έξω από το σπίτι, ομαδικά ή για δύο, χειροτεχνίες, ζωγραφική, μαγειρική και άλλα, πολλές φορές χωρίς να χρειάζεται τίποτε παραπάνω από το χρόνο μας. Το διαβάζω αυτό τον καιρό για να πάρω ιδέες. Τα περισσότερα παιχνίδια νομίζω ότι είναι για μεγαλύτερα παιδιά, αλλά υπάρχουν και αρκετά που θα μπορούσαν να αρέσουν κι σ'ένα παιδί 3 ετών και πάνω, με λίγη καλή προσπάθεια και φαντασία, ίσως και σε μικρότερα.

Αποφάσισα λοιπόν το περασμένο Σάββατο που ο μικρούλης μας ήταν λίγο αδιάθετος και έτσι δεν πήγαμε πρώτη φορά σε παιδικό θέατρο όπως προγραμματίζαμε, (θα σας πω εντυπώσεις όταν με το καλό τα καταφέρουμε να πάμε), να παίξουμε ένα παιχνιδάκι από το βιβλίο.

Ονομάζεται «αλυσιδωτά γέλια» και χρειάζεται τουλάχιστον 3 άτομα, όσα δηλαδή εμείς σαν οικογένεια. Απαιτεί μόνο λίγο από το χρόνο μας και ήλπιζα ότι θα μας έφτιαχνε το κέφι.
Έστρωσα λοιπόν ένα χαλάκι στο πάτωμα, έβαλα τον μπαμπά μας να ξαπλώσει ανάσκελα, ξάπλωσα εγώ ακουμπώντας το κεφάλι μου στο στομάχι του και έβαλα τον Άγγελο να ξαπλώσει, ακουμπώντας το κεφάλι του πάνω στο δικό μου στομάχι. Κανονικά το πρώτο άτομο λέει «ΧΑ», το δεύτερο «ΧΑ, ΧΑ», το τρίτο «ΧΑ, ΧΑ, ΧΑ» και ούτω καθεξής.
Τελικά όλα τα άτομα που συμμετέχουν στο παιχνίδι, μικροί και μεγάλοι, υποτίθεται ότι αρχίζουν να γελούν χωρίς σταματημό, ίσως γιατί με τον τρόπο που μεταδίδονται τα κύματα μέσω του σώματος λέγοντας ΧΑ, ΧΑ, ΧΑ, προκαλούν γέλιο. Το βιβλίο επίσης προτείνει να προσπαθήσουμε να συγκρατηθούμε και να μη γελάσουμε, και διαβεβαιώνει ότι ένας θα ξαναρχίσει το γέλιο μεταδίδοντάς το και στους υπόλοιπους.

Εμείς δυστυχώς δεν το ολοκληρώσαμε, γιατί ο μπαμπάς μας δεν ήταν κι εκείνος στα καλά του και άρα δεν ήταν και πολύ συνεργάσιμος, ο Άγγελος δεν το πολυκατάλαβε αφού κι αυτός ήταν λίγο «κάπως» και έτσι έμεινα με τη χαρά!

Το καλό της υπόθεσης ήταν ότι το χαλάκι και η ξάπλα ευνοούσαν τα «γούτσου-γούτσου» κι έτσι τουλάχιστον χορτάσαμε αγκαλιές, φιλάκια και κουβεντολόι! Απαραίτητα συστατικά, ιδίως όταν περνάς δύσκολα και το έχεις ανάγκη και από τον άνθρωπό σου και από το παιδί σου!

Δεν έχετε λοιπόν παρά να το δοκιμάσετε, ίσως να έχετε πιο εντυπωσιακά αποτελέσματα!

Καλή διασκέδαση!

Τετάρτη, 30 Σεπτεμβρίου 2009

Φτιάξτε το δικό σας παραμύθι μαζί με το παιδί σας! (3 ετών και πάνω)

Πριν από λίγο καιρό, η αδερφή μου μου έστειλε ένα άρθρο, που είχε δημοσιευτεί στο www.in.gr στη στήλη για το παιδί, και που εξηγούσε πώς μπορούμε να πλάσουμε το δικό μας παραμύθι σε συνέχειες, με τη συμμετοχή του μικρού μας. Η στήλη το ανέλυε αρκετά και στο τέλος πρότεινε και κάποια βιβλία για να μας βοηθήσουν.

Σκέφτηκα λοιπόν να το δοκιμάσω και ένα απόγευμα που κάναμε κούνια με τον Αγγελάκο και είμασταν μόνοι μας, άρχισα να επινοώ ένα παραμύθι σχετικά με ένα ποδηλατάκι, που το ξεχάσανε στις κούνιες και εκείνο κίνησε να βρει το δρόμο για το σπίτι και στο δρόμο βρήκε ένα σκυλάκι κλπ.

Δεν φημίζομαι για τη φαντασία μου και επειδή ο Άγγελος δεν συμμετείχε, (άκουγε παρόλα αυτά με ενδιαφέρον), το τελείωσα γρήγορα σκεφτόμενη ότι μάλλον έφταιγε η δική μου έλλειψη φαντασίας που δεν πέτυχε το εγχείρημα.

Μετά από καμιά εβδομάδα όμως, το βλαστάρι μου επανήλθε και μου ζήτησε να του ξαναπώ εκείνο το παραμύθι. Και ξεκινώντας άρχισα να τον βάζω πιο επιδέξια στο παιχνίδι απ'ότι την πρώτη φορά να τον ρωτάω πώς νομίζει ότι λέγανε το παιδάκι που έχασε το ποδηλατάκι και καταλήξαμε να φτιάχνουμε ένα παραμύθι με πρωταγωνιστή τον ίδιο (χωρίς να το παραδεχόμαστε όμως!)

Και επειδή αυτά που λέμε στο παραμύθι είναι πολύ απλά και συνηθισμένα, (προς το παρόν τουλάχιστον), υποψιάζομαι ότι μου λέει έμμεσα, πράγματα που θα ήθελε να κάνει στην καθημερινότητά του!

Πιστεύω πως αξίζει τον κόπο να το δοκιμάσετε, είναι πολύτιμες στιγμές που θα περνάτε με το μικρούλι σας, χωρίς κόπο ή προετοιμασία (χρειάζεται μόνο ο χρόνος σας και μπόλικη φαντασία) και θα εκπλαγείτε με την επινοητικότητά του και τον ενθουσιασμό του!

Κόκκινη κλωστή δεμένη λοιπόν,
στην ανέμη τυλιγμένη,
δώστης κλώτσο να κυλήσει,
παραμύθι ν'αρχινίσει...

Κυριακή, 20 Σεπτεμβρίου 2009

Παρουσιάσεις παιδικών βιβλίων στον ΙΑΝΟ

Στο πολύ ενδιαφέρον site του παιδοράματος (www.paidorama.gr) βρήκα την πρόσκληση για την παρουσίαση του παιδικού βιβλίου: «Α, β, γ... ω, νεραϊδοπειρατικό!» που γινόταν το Σάββατο 19/09/2009, 12:30-13:30 στο βιβλιοπωλείο ΙΑΝΟΣ (Σταδίου 24 τηλ.2113003500) με είσοδο ελεύθερη που έλεγε:

«Έλα να παίξεις με το πιο τρελό αλφαβητάρι, να φτιάξεις διασκεδαστικά παζλ, ποιηματάκια, παραμύθια, ζωγραφιές, να χορέψεις με 24 νεράιδες και πειρατές, παρέα με τη συγγραφέα Ρένα Ρώσση-Ζαΐρη και την εικονογράφο Ελίζα Βαβούρη!»

Θυμήθηκα ότι ήξερα από παλιά την Ελίζα Βαβούρη και σκέφτηκα ότι ήταν μια καλή ευκαιρία να περάσω μαζί με τον Άγγελο (αφού βόλευε και το πρόγραμμα), να δω από κοντά τι γίνεται σε αυτές τις συγκεντρώσεις.

Η παρουσίαση ήταν πολύ καλή, αλλά απευθυνόταν κατά τη γνώμη μου σε μεγαλύτερα παιδιά που πήγαιναν τουλάχιστον στο νηπιαγωγείο (δυστυχώς για μια ακόμη φορά δεν γινόταν αναφορά για τις ηλικίες παιδιών που θα μπορούσαν να παρακολουθήσουν την εκδήλωση).

Ευτυχώς είχαμε μαζί τη γιαγιά μας, η οποία πήρε τον Άγγελο και έφυγε όταν ο μικρός άρχισε να δυσανασχετεί και μου έδωσε την ευκαιρία να μιλήσω στο τέλος με την Ελίζα, να της πω για την προσπαθειά μου και να αποσπάσω την υπόσχεσή της ότι θα με βοηθήσει όσο μπορεί.
Μου είπε λοιπόν ότι γίνονται συχνά παρουσιάσεις παιδικών βιβλίων, ότι παίζει ρόλο το βιβλίο (το συγκεκριμένο βιβλίο παρουσίαζε το αλφάβητο με πολύ ευφάνταστο τρόπο, άρα τα μικρότερα παιδιά δεν μπορούσαν μοιραία να παρακολουθήσουν εύκολα), παίζει ρόλο το παιδί (ο Άγγελός μου δεν είναι «εκπαιδευμένος» σε τέτοιου είδους εκδηλώσεις είναι και λίγο «δύσκολος» ακόμη) και τέλος παίζει ρόλο και ο συγγραφέας (είναι κάποιοι που πραγματικά καθηλώνουν τα παιδιά όσο χρονών και αν είναι)

Δεδομένου λοιπόν όλων των παραπάνω και του σημαντικού στοιχείου ότι μια παρουσίαση παιδικού βιβλίου γίνεται μία φορά και δεν επαναλαμβάνεται (έτσι νομίζω τουλάχιστον-πρέπει να θυμηθώ να ρωτήσω την Ελίζα σχετικά), αυτό που μπορώ να προτείνω είναι: όταν μαθαίνετε για μια τέτοια παρουσίαση να συνεκτιμάτε όλα τα παραπάνω και να αποφασίζετε αν θα ήταν επιτυχημένη μια τέτοια έξοδος με το βλαστάρι σας!

Αυτό που θα προσπαθήσω εγώ από την πλευρά μου είναι, (εκτός από την προσπάθειά μου να εκπαιδεύσω τον Άγγελο!), όταν μαθαίνω για τέτοιου είδους εκδηλώσεις να προσπαθώ να ενημερώνω για τον συγγραφέα και την ηλικία παιδιών που απευθύνεται (με τη συνδρομή της ευγενέστατης Ελίζας ελπίζω) και να πιέζω στο μέτρο του δυνατού βέβαια, να ενημερώνουν στα δελτία τύπου για τις ηλικίες!

Θα επανέλθω!

Δευτέρα, 14 Σεπτεμβρίου 2009

Παιδική παράσταση στο κέντρο «Δράσις» (5 ετών και πάνω)

Την περασμένη εβδομάδα έμαθα για την παράσταση «το παιδί με το φεγγάρι στο στήθος» ένα λαϊκό παραμύθι σε δραματοποιημένη αφήγηση με κούκλες.
Το δελτίο τύπου έλεγε ότι η κεντρική ιδέα στο παραμύθι είναι το μεταφυσικό ως οδηγός και υποστηρικτική δύναμη στην προσωπική εξέλιξη και τις διαπροσωπικές σχέσεις. Τα εικαστικά, το θέατρο, ο λόγος συναντιούνται σε μια διαχρονική τέχνη της καθημερινής ζωής, που απευθύνεται με φροντίδα σε μικρούς και μεγάλους.

'Ετσι λοιπόν, πιστή στη δέσμευσή μου να δοκιμάζω η ίδια πριν προτείνω, πήρα τηλέφωνο να μάθω σε ποιά ηλικία παιδιών απευθύνεται (το να μην αναφέρεται η ηλικία είναι σύνηθες φαινόμενο και δεν ξέρω εσάς αλλά εμένα με ενοχλεί πολύ).

Αφού λοιπόν έμαθα ότι ο Άγγελός μου πάλι είναι στην απέξω, αφού απευθυνόταν σε παιδιά άνω των 5 ετών, πήρα το αδερφάκι μου, (που έχει βρεί τον μπελά της μαζί μου και με αυτό το ιστολόγιο) και πήγαμε το Σάββατο να το παρακολουθήσουμε.

Η παράσταση ανεβαίνει σε ένα πολύ όμορφο χώρο στο εργαστήριο πνευματικότητας και δημιουργίας «Δράσις» (www.art-drasis-therapy.gr) που στεγάζεται σε ένα νεοκλασικό κτίριο στην οδό Βασίλης 1  Απ. Παύλου, Θησείο (τηλ.210 3461674)

Ο χώρος είναι μικρός, δεν χωράει παραπάνω από 20 άτομα καθιστά και οι πίσω θεατές βλέπουν με δυσκολία καθώς ο χώρος δεν χρησιμοποιείται για παραστάσεις αλλά για ένα σωρό ενδιαφέρουσες άλλες δραστηριότητες.

Η παράσταση διαρκεί λίγο παραπάνω από μισή ώρα, ιδανικό για να μην βαρεθούν τα παιδιά, τη βρήκα καλή προσπάθεια με ωραία νοήματα, αν και κατά τη γνώμη μου και τη γνώμη της αδερφής μου δεν κατάφερε να δέσει το συνδυασμό «για μικρούς και μεγάλους».
Θα ήταν ίσως καλύτερα αφού είχαν φτιάξει υπέροχες κούκλες να το έκαναν αμιγώς κουκλοθέατρο.

Τα παιδιά που παρακολούθησαν την παράσταση όμως είπαν πως τους άρεσε πολύ (σημειωτέον είχαν έρθει και παιδιά 4 ετών), οπότε αυτό είναι το σημαντικό και η δική μας γνώμη περισσεύει!

Ημ/νίες Διεξαγωγής:
12&13 Σεπτεμβρίου 2009
17&18 Οκτωβρίου 2009
7&8 Νοεμβρίου 2009

Ώρα Έναρξης: 8:30 μ.μ
Είσοδος: 8 ευρώ

Καλή ψυχαγωγία!

Τρίτη, 8 Σεπτεμβρίου 2009

Kλάμπ γέλιου 19 Σεπτεμβρίου 2009 17:00 Ακρόπολη(για παιδιά 5 ετών και άνω)

Το Κλαμπ Γέλιου Αίγινας έρχεται στην Αθήνα!

Εγώ αυτό το κλάμπ το γνώρισα στην Αθήνα, στο πρώτο φεστιβάλ γυναίκας που έγινε με αφορμή την ημέρα της γυναίκας (8 Μαρτίου 2009) στον εναλλακτικό πολυχώρο Pure Bliss (Ρόμβης 24Α, Σύνταγμα) Κάνουν εξαιρετική δουλειά και γι αυτό και το προτείνω ανεπιφύλακτα!
Δεν θα μπορέσω να φέρω το παιδάκι μου γιατί είναι μικρό ακόμη, αλλά ίσως να έρθω χωρίς αυτό.

Παραθέτω το δελτίο τύπου για περισσότερες πληροφορίες:

Το καλοκαιράκι μας αποχαιρετάει - τα κεφάλια μέσα σιγά σιγά - κι η «μελαγχολία» της εποχής είναι γνωστή σε όλους μας.Ένας καινούργιος κύκλος αρχίζει - σχολεία, δουλειά, υποχρεώσεις...Τι καλύτερο για να μας συντροφεύει από το γέλιο μας, το γέλιο των παιδιών μας και των φίλων μας;

Στις 19 Σεπτεμβρίου, 5 το απόγευμα - φθινόπωρο και «επισήμως» λόγω της ισημερίας - καλέσαμε το Κλαμπ Γέλιου της Αίγινας να γελάσουμε παρέα, στην Αθήνα αυτή τη φορά.

Το Κλαμπ στην Αίγινα είναι το πρώτο του είδους του στην Ελλάδα, ιδρύθηκε από τις αδελφές του γέλιου, Ελένη και Βασιλική Σκρέκου και λειτουργεί από τον Οκτώβριο του 2008.

Σκεφτήκαμε ότι το καταλληλότερο σημείο να γελάσουμε παρέα είναι σ' ένα χώρο ανοιχτό αλλά και ιστορικό, κι έτσι αποφασίσαμε να συναντηθούμε πολύ κοντά στην Ακρόπολη - και πιστεύουμε να το επιτρέψει κι ο καιρός...

Η συμμετοχή είναι δωρεάν, μπορούν να συμμετέχουν παιδιά από 5 ετών και πάνω και θα κρατήσει γύρω στην μία ώρα.

Τι κάνουμε όμως σε μια συνάντηση γέλιου;

Eφαρμόζουμε την τεχνική Γιόγκα του Γέλιου, που ουσιαστικά είναι ένας συνδιασμός απλών ασκήσεων γέλιου και διαφραγματικών αναπνοών.
Ο καθένας μπορεί να συμμετέχει σε μια συνάντηση γέλιου, ασχέτως ηλικίας, φύλου, ιδιότητας, αλλά και με τον αν έχει αίσθηση του χιούμορ, αν γελάει εύκολα, αν έχει καλή φυσική κατάσταση κτλ.
Η Γιόγκα του Γέλιου μας βοηθά να βλέπουμε την ζωή πιο όμορφη με τον πιο εύκολο κι ευχάριστο τρόπο! Οχι απλώς με χαμόγελο, αλλά με γέλιο - ένα γέλιο που το μοιραζόμαστε με τους άλλους, το πολλαπλασιάζουμε και το σκορπάμε παντού...!Ειναι δικό μας, ειμαστε οπωσδήποτε ικανοί να το χαιρόμαστε καθε στιγμή, να το μοιραζόμαστε με τα παιδιά και τους φίλους μας - κι ειναι ο καλύτερος σύμμαχος στις αντιξοότητες!" Ρίχνει" τις τιμές για τις "χοληστερίνες", τα "ζάχαρα" και μια σειρα αντίστοιχες "ασθένειες",που συχνά ειναι αποτέλεσμα του στρες κι έχει απίστευτα θεραπευτικά αποτελέσματα και οφέλη για την υγεία μας...

Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την yoga γέλιου: http://laughter-yoga.gr/

Για περισσότερες πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής, μπορείτε να ρωτάτε: http://www.drosostalida.com/forum/index.php?topic=456.0

Καλό φθινόπωρο...!!!

Διοργάνωση: Δροσοσταλίδα "Σταγόνα Ζωής, Πηγή Ενέργειας"

Συντονισμός συνάντησης: Ελένη και Βασιλική Σκρέκου, πιστοποιημένες Δασκάλες Γιόγκας του Γέλιου από τη Σχολή Γέλιου του Δρ Μαντάν Κατάρια.

To Kλαμπ Γέλιου Αίγινας είναι μία δράση της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης Χαρούμενος Πλανήτης

Δευτέρα, 7 Σεπτεμβρίου 2009

Playmobil Fun Park (για παιδιά 18 μηνών-10 ετών)

Ένας παιδότοπος διαφορετικός από τους άλλους είναι το Playmobil Fun Park στην Κάτω Κηφισιά.

Τα παιδιά μπορούν να παίξουν με όλο το φάσμα φιγούρων playmobil που είναι στημένα ανά θεματικές ενότητες (ρωμαϊκές γαλέρες, πειρατικά καράβια, μεσαιωνικά κάστρα, μοντέρνα σπίτια, ζωολογικοί κήποι κλπ.) είτε μόνα τους, είτε μαζί με άλλα παιδιά κάνοντας έτσι καινούργιους φίλους, αλλά και μαζί σας.

Έχει ξεχωριστή αποκλειστική αίθουσα για παιδιά 18 μηνών έως 3 ετών για να παίζουν με μεγαλύτερη ασφάλεια.

Για τους γονείς υπάρχουν τραπεζάκια και μπάρ για να πάρουν τον καφέ τους κατά το πρότυπο των συνηθισμένων παιδότοπων.

Υπάρχει προσωπικό που επιβλέπει, μόνο που τα Σαββατοκύριακα το χειμώνα δεν επαρκεί γιατί γίνεται χαμός. Επικρατεί φασαρία λόγω και του μεγάλου χώρου, αλλά αυτό δεν μπορείς να το αποφύγεις σε έναν παιδότοπο.

Η είσοδος είναι αλμυρούτσικη, τα Σαββατοκύριακα και τις αργίες 12 ευρώ ανά παιδί και οι γονείς ό,τι πάρουν από το μπάρ. Τις καθημερινές κατεβαίνει στα 8 ευρώ ανά παιδί

Θα το βρείτε Μάτσα 9 Κ.Κηφισιά στο ύψος του κόμβου Καλυφτάκη

Για περισσότερες πληροφορίες για το πώς θα φτάσετε εκεί http://www.playmobil.gr/

Καλά να περάσετε!

Πέμπτη, 3 Σεπτεμβρίου 2009

ΠΑΙΔΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ (για παιδιά 3-12 ετών)

Πρίν 3 μήνες περίπου κάναμε με τον Άγγελό μου και τον πατέρα του, την πρώτη μας επίσκεψη στο Παιδικό Μουσείο στην Πλάκα. Το είχα ανακαλύψει ψάχνοντας στα διάφορα site για παιδιά και εντυπωσιάστηκα όταν έμαθα ότι έχει ξεκινήσει την λειτουργία του από το 1994!

Κατά την γνώμη μου είναι πολύ έξυπνο όλο το στήσιμό του και ο τρόπος λειτουργίας του, γιατί στηρίζεται σε δωρεές υλικού και σε εθελοντές. Εκδίδουν μια εφημερίδα-τετράδιο που την ονομάζουν τα νέα μας, όπου αναγράφονται τα πάντα γύρω από τις εκδηλώσεις, τα εκθέματα, τα εκπαιδευτικά προγράμματα και τα σεμινάρια που διοργανώνουν. Αυτά βέβαια μπορείς να τα βρείς και ψάχνοντας στο site τους http://www.hcm.gr/

Αυτό που βρήκα εντυπωσιακό είναι ότι όλα τα εκθέματά τους είναι διαδραστικά, δηλαδή τα παιδιά παίζουν με αυτά, ενθαρρύνονται και οι γονείς να συμμετέχουν από το πολύ ευγενικό προσωπικό και επιπλέον είναι δωρεάν!

Επί πληρωμή είναι μόνο τα εκπαιδευτικά προγράμματα που γίνονται τα Σαββατοκύριακα που διαρκούν 45 λεπτά, επαναλαμβάνονται κάθε μία ώρα ξεκινώντας από τις 1100 έως τις 1400 ανά ομάδες, ξεχωριστά για παιδιά 3-5 χρόνων και 6-12 χρόνων. Η δήλωση συμμετοχής γίνεται την ίδια μέρα στην υποδοχή, κοστίζουν 7 ευρώ ανά παιδί και είναι πάντα σχετικά με την εποχή.

Το κάθε παιδί θα βρει ενδιαφέρον διαφορετικό έκθεμα ανάλογα με την ιδιοσυγκρασία του και την διάθεσή του, μπορεί να περάσουν ατελείωτες ώρες ουσιαστικού παιχνιδιού χωρίς να το καταλάβει η οικογένεια, μπορείτε να πάτε όσες φορές θέλετε, γιατί σίγουρα κάθε φορά και κάτι άλλο θα κινήσει την περιέργεια του μικρού σας και είναι και τσάμπα!

Ο Άγγελός μου «κόλλησε» στο έκθεμα «Παιχνιδότοπος» στη νέα θεματική ενότητα «χτίζω και δημιουργώ» όπου έπαιξε μαζί μας με τα οικοδομικά υλικά, λιγότερο στο έκθεμα «φυσαλίδες» και εντυπωσιάστηκε με το έκθεμα «Η Αγορά» στην αυλή του μουσείου όπου αγόραζε φρούτα κλπ.και πλήρωνε και μετέφερε τα ψώνια όλο χαρά!

Το μόνο που μας ταλαιπώρησε ήταν η ζέστη που ήταν αφόρητη από κάποια ώρα και μετά και μας ανάγκασε να φύγουμε νωρίτερα από ότι θα θέλαμε!

Λειτουργεί Τρίτη έως Παρασκευή 1000-1400
Σάββατο και Κυριακή 1000-1500
Παραμένει κλειστό τις επίσημες αργίες

Θα το βρείτε Κυδαθηναίων 14 στην Πλάκα

Καλή διασκέδαση!

Δευτέρα, 3 Αυγούστου 2009

Πρόλογος

Στις 27/05/2006 έγινα μητέρα ενός γλυκύτατου μωρού που το είχα ονομάσει Άγγελο σχεδόν από τη πρώτη στιγμή που σκίρτησε μέσα μου. Ο ερχομός αυτού του παιδιού, που ήταν πολύ συνειδητή επιλογή, έμελλε να με αλλάξει πολύ και εξακολουθεί να με αλλάζει έκτοτε.

Εκτός από την τεράστια ευθύνη που νοιώθω, μ' έκανε να θέλω να γίνω καλύτερος άνθρωπος και να θέλω να του προσφέρω τα καλύτερα. Αυτό φαντάζομαι είναι κάτι που το θέλουν όλοι οι γονείς.
Παρόλα αυτά παρατηρώ γύρω μου ότι σχεδόν όλοι μας, (για να μην βγάλω τον εαυτό μου απέξω), όταν πάμε κάπου με τα παιδιά μας ή όταν κάνουμε κάτι με τα παιδιά μας, συνήθως προτιμάμε να κάτσουμε να πιούμε καφέ και να αναλάβει κάποιος άλλος (π.χ παιδότοποι κλπ.).

Για να μην παρεξηγηθώ, ξέρω πολύ καλά την κούραση που βιώνουμε όλοι μας μέσα από την φρενήρη καθημερινότητά μας και δεν μας κατηγορώ. Θα μπορούσαμε όμως όλοι μας να οργανώσουμε τον χρόνο μας καλύτερα, να κάνουμε πράγματα για μας και όταν είμαστε με τα παιδιά μας να ΕΙΜΑΣΤΕ μαζί τους.

Εκείνο που παρατηρώ λοιπόν τρία χρόνια τώρα, είναι ότι δεν ξέρουμε πώς να παίξουμε με τα παιδιά μας, πώς να περάσουμε δημιουργικό χρόνο μαζί τους και κυρίως δεν έχουμε την απαιτούμενη πληροφόρηση.

Υπάρχουν θα μου πείτε διάφορα site για την οικογένεια, για παιδιά και γονείς.

Γνώμη μου είναι ότι η βοήθεια που προσφέρουν είναι αποσπασματική, θέλει πολύ χρόνο για να ψάξεις να βρείς αυτό που ψάχνεις (π.χ. μια δραστηριότητα που θα ταίριαζε στην ηλικία του παιδιού σου), δεν βρίσκεις σημαντικές πληροφορίες (όπως π.χ. πόσο κοστίζει όταν πρόκειται για μια εκδήλωση ή δραστηριότητα) και το κυριότερο δεν βρίσκεις γνώμες γονέων που το δοκίμασαν και διαπίστωσαν τα καλά αλλά και τα τρωτά. Ζητάω πολλά;

Το blog αυτό λοιπόν φτιάχτηκε λόγω των παραπάνω και φιλοδοξεί να μπορέσει να βοηθήσει να έχουμε την πληροφόρηση που θέλουμε (ελπίζω να μην είμαι η μόνη που νοιώθω έτσι)

Παρόλα αυτά επειδή είμαι φρεσκαδούρα στα της τεχνολογίας, (οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ στις φίλες μου Βίκη Κολοβού και Alice Κοροβέση που με ώθησαν, χωρίς να το ξέρουν, να ξεμπλοκάρω και να ασχοληθώ με την τεχνολογία πιο δημιουργικά, και ακόμη ένα τεράστιο ευχαριστώ στην αδερφή μου τη Μαρίκα που με στηρίζει και με βοηθάει όλα τα χρόνια).
Ζητώ την ανοχή σας και την υπομονή σας στην προσπάθειά μου να το στήσω όλο αυτό που έχω μέσα στο μυαλό μου. Περισσότερα θα καταλάβετε ελπίζω στο άμεσο μέλλον.

Καλή Αρχή λοιπόν...

Παρασκευή, 31 Ιουλίου 2009

Η αδερφή μου για τα φτερουγίσματα, πριν από μένα για μένα...

Φτερουγίσματα…

Την αδερφή μου την ξέρω από τότε που γεννήθηκα! Θα έλεγε κανείς ότι την γνωρίζω πολύ καλά κι εγώ φυσικά θα συμφωνούσα. Αλλά είναι μερικές φορές, που θα μου πει κάτι για το τι της αρέσει και τι όχι, που με εκπλήσσει, που ποτέ δεν θα μπορούσα να φανταστώ για την αδερφή μου. Για να το κάνω ακόμα πιο εντυπωσιακό και να μοιραστείτε ως ένα βαθμό την έκπληξη μου, θα μου πει κάτι που όχι μόνο δεν πίστευα για την αδερφή μου, αλλά πίστευα και ακριβώς το αντίθετο!!!!

Έτσι έγινε και με τα «Φτερουγίσματα». Μου είπε ότι της αρέσουν τα παιδιά! Φοβερό; Όχι ότι πίστευα ότι τα μισεί τα παιδιά. Άλλωστε έχει κι ένα παιδάκι, που είναι (αντικειμενικά, όχι επειδή είναι ανιψιός μου) πανέμορφο, πανέξυπνο και γενικά αξιολάτρευτο. Αλλά να, εγώ πάντα με θυμάμαι να ασχολούμαι με τα παιδιά, να παίζω μαζί τους και είχα πάντα την εντύπωση ότι εκείνη δεν ενδιαφέρεται και τόσο. Και ένα ωραία απόγευμα, μου ανακοίνωσε ότι της αρέσουν πολύ τα παιδιά και θέλει να ασχοληθεί με το τι δραστηριότητες μπορείς να κάνεις μαζί με τα παιδιά. Να περνάει τον χρόνο που έχει στη διάθεση της, ουσιαστικά και δημιουργικά, έτσι ώστε να νοιώθει πλήρης κι εκείνη και το παιδί. Κι αυτήν την εμπειρία, πετυχημένη ή μη, να την μοιραστεί με όλους, όσους ενδιαφέρονται!!! Καταπληκτικό; Ναιαιαιαιαιαι !!!!!

Περιμένοντας λοιπόν τα «Φτερουγίσματα» να ξεκινήσουν την πορεία τους να τους ευχηθούμε να πετάξουν και να αφιερώσω το υπέροχο τραγουδάκι της Αρλέτας, σε όλους και κυρίως σε όλα τα μικρά παιδιά…



Τα μικρά παιδιά, τα μικρά παιδιά,                                                                                                                                                               που κρατούνε στο χέρι τους
σαν το μύλο το χάρτινο,
τις ελπίδες μας
Τα μικρά παιδιά, τα μικρά παιδιά
που μπερδεύουν τα λόγια τους
που μιλούν με νοήματα,
στα παιχνίδια τους
Μες σε κήπους και χώματα, με λουλούδια ή λάσπη
έναν κόσμο ζουν τα μικρά τον πιο όμορφο
Τα μικρά παιδιά, τα μικρά παιδιά
που κρατούνε στο χέρι τους σαν το μύλο το χάρτινο,
τις ελπίδες μας
Ένα φύλλο ή μια μέλισσα
ένα τόπι ή μια βέργα
γίνονται αυτοκίνητα, χαρά κόσμου, ζωή
Τα μικρά παιδιά, τα μικρά παιδιά
που κρατούνε στο χέρι τους
σαν το μύλο το χάρτινο,
τις ελπίδες μας
Δυο κουτιά σπίρτα γίνηκαν ο σταθμός και τα τρένα
που μπορούνε να φτάσουνε ως την άκρη της γης
Τα μικρά παιδιά, τα μικρά παιδιά
που κρατούνε στο χέρι τους
σαν το μύλο το χάρτινο,
τις ελπίδες μας